Η «χώρα» που δεν ξέρει κανείς ότι υπάρχει Το πιο άγνωστο μέρος της Κεντρικής Ασίας που αρχίζει να τραβά βλέμματα. Έχει δική του γλώσσα και σημαία, αλλά δεν θεωρείται κράτος.

 
 


Yπάρχουν πολλές χώρες που δεν ξέρουμε καν ότι βρίσκονται στον χάρτη: μικρά νησιωτικά κράτη στην Ωκεανία όπως το Τουβαλού και το Παλάου, αφρικανικά κράτη όπως το Λεσότο και το Μπουρούντι, ακόμα και μέρη στη Λατινική Αμερική όπως το Σουρινάμ.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.

Ωστόσο, υπάρχουν σημεία της Κεντρικής Ασίας που οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν πλήρως την ύπαρξή τους. Μιλάμε για την περιοχή που είναι μαζί όλα τα κράτη σε -σταν.


Πρόκειται για χώρες που ακόμη και σήμερα δεν έχουν ιδιαίτερο τουρισμό. Μόνο το Καζακστάν ως το πιο μεγάλο και πιο πλούσιο κράτος της περιοχής έχει κάνει άνοιγμα στους τουρίστες, όπως επίσης και το Ουζμπεκιστάν, κυρίως στη βορειοανατολική του πλευρά που είναι η πρωτεύουσά του, η Τασκένδη.

Αντίθετα, μέρη όπως το Τουρκμενιστάν έχουν μετά βίας ίντερνετ ή το Κιργιστάν που έχει ανακαλυφθεί και αυτό από το TikTok για «αυθεντικές διακοπές»
Η κρυφή «χώρα» σε -σταν

Στην περιοχή με όλα τα -σταν, λοιπόν, βρίσκεται και ένα «κρυφό» και μάλιστα έχει όνομα-σιδηρόδρομο: πρόκειται για το Καρακαλπακστάν, μια… χώρα που είναι κρυμμένη μέσα σε μια άλλη χώρα.

Ουσιαστικά πρόκειται για αυτόνομη δημοκρατία στα δυτικά του Ουζμπεκιστάν. Διαθέτει δική της εθνοτική ομάδα, ξεχωριστή γλώσσα – συγγενική με τα καζακικά – και έντονη πολιτισμική ταυτότητα.
Advertisement







Shutterstock

Οι Σοβιετικοί, πάντως, φρόντιζαν να εξαλείψουν την ταυτότητα των ντόπιων σε σημείο που να ξεχάσουν την ίδια τους ιστορία. Για παράδειγμα, «Καρακαλπάκ» σημαίνει μαύρο καπέλο, αλλά οι άνθρωποι πλέον έχουν λησμονήσει γιατί η χώρα τους ονομάζεται έτσι.

Παρότι αποτελεί επίσημα μέρος του Ουζμπεκιστάν, έχει καθεστώς αυτονομίας, δική της σημαία και θεσμούς, στοιχεία που ενισχύουν την αίσθηση μιας «παράλληλης» χώρας.
Αυθεντικό soviet experience

To Καρακαλπακστάν έγινε πρόσφατα γνωστό μετά από επίσκεψη του travel influencer Ντάνιελ Πίντο.

Όπως θα δείτε και στο βίντεό του, οι πόλεις του Καρακαλπακστάν δεν λένε και πολλά πράγματα. Πρωτεύουσα της περιοχής είναι η Νούκους, μια πόλη που αποπνέει έντονα σοβιετική ατμόσφαιρα.



Τακτοποιημένη ρυμοτομία, μεγάλες εργατικές πολυκατοικίες, αχανείς και συνάμα άδειοι δημόσιοι χώροι, αργοί ρυθμοί ζωής, αλλά και μια αίσθηση ότι η πόλη έχει μείνει λίγο στο παρελθόν και είναι ένα βήμα πριν καταρρεύσει.

Πάντως, η Νούκους φιλοξενεί έναν πολιτιστικό θησαυρό διεθνούς φήμης: το Μουσείο Τέχνης, γνωστό και ως Μουσείο Savitsky. Θεωρείται από πολλούς ένα από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο, χάρη στη μοναδική συλλογή ρωσικής πρωτοπορίας και έργων που διασώθηκαν από τη σοβιετική λογοκρισία.Shutterstock

Αντίστοιχα, και οι υπόλοιπες πόλεις της περιοχής, όπως η Khiva και η Urgench, δεν έχουν κάτι το αξιόλογο πέρα από σοβιετικές πολυκατοικίες και μπρουταλιστικά αγάλματα. Συνδέονται μεταξύ τους με σιδηρόδρομο (το τρένο έχει κουκέτες και φαίνεται και αυτό παλιό) και άδειους δρόμους που περνάνε μέσα από ερήμους και στέπες.

Γύρω από τη Νούκους, υπάρχουν διάφορα αρχαιολογικά θαύματα όπως η νεκρόπολη Mizdakhan, καθώς και τα αρχαία φρούρια Dzhanpik-kala και Ayaz-kala.
Shutterstock
Το φάντασμα της Αράλης και τα σκουριασμένα πλοία

Είναι, όμως, σύγχρονο αξιοθέατο που κερδίζει τους επισκέπτες. Λίγες ώρες μακριά από τη Νούκους βρίσκεται το Μοϊνόκ, ένα πρώην λιμάνι που πλέον έχει γίνει σύμβολο της περιβαλλοντικής καταστροφής της Αράλης.

Η Αράλη ήταν μια τεχνητή λίμνη αλμυρού νερού που συμπεριλαμβανόταν στις 4 μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, καθώς η έκτασή της ξεπερνούσε τα 68.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.



Ωστόσο, επί Σοβιετικής Ένωσης το 1959, κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να εκτραπούν οι ροές των ποταμών που κατέληγαν στη λίμνη προς τις ερήμους της Κεντρικής Ασίας, όπου το νερό πότιζε αγροκτήματα που προμήθευαν μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία βαμβακιού.

Αποτέλεσμα: η λίμνη άρχισε να στερεύει, τα νερά της γέμισαν τοξικά φυτοφάρμακα και οι άνεμοι τη σκέπασαν με άμμους. Το χαριστικό χτύπημα ήταν η κατασκευή ενός φράγματος το 2005 που έκανε την κατάσταση ακόμα χειρότερη.


Εκεί όπου κάποτε απλωνόταν η θάλασσα, σήμερα δεσπόζουν σκουριασμένα κουφάρια πλοίων στη μέση της ερήμου, ένα από τα πιο σουρεαλιστικά και σκληρά τοπία της Κεντρικής Ασίας.

Η πρόσβαση είναι δύσκολη, αλλά η εμπειρία είναι μοναδική.Shutterstock
Ζωή με χαμηλό κόστος και τοπικές γεύσεις

Ο Πίντο πλήρωσε 20 ευρώ το βράδυ για να μείνει στη Νούκους με έναν φίλο του σε ένα αρκετά δωρικό δωμάτιο που θυμίζει τα rooms to let της δεκαετίας των ’70s στα ελληνικά νησιά: δυό μονά κρεβατάκια, μια φλοκάτη, μια (ευτυχώς καθαρή) τουαλέτα, λίγα τετραγωνικά και θέα σε ένα ερείπιο στον παράδρομο.

Ο νεαρός ταξιδιώτης δοκίμασε laghman, ένα παραδοσιακό πιάτο της Κεντρικής Ασίας που θυμίζει μακαρόνια με κιμά, φτιαγμένο με χειροποίητα ζυμαρικά, καθώς και το κλασικό ουζμπεκικό ψωμί.
Πολλές οι «κρυφές» χώρες

Ας μην ξεχνάμε, πάντως, ότι υπάρχουν πολλές ημι-αυτόνομες ή αμφισβητούμενες περιοχές σε όλο τον πλανήτη. Πρόσφατα, ήρθε στο προσκήνιο η Γροιλανδία, η οποία μπορεί να είναι μια τεράστια παγωμένη χώρα, αλλά διοικητικά ανήκει στη Δανία.


Γνωστό είναι από τις κατά καιρούς συγκρούσεις που δυστυχώς λαμβάνουν χώρα εκεί το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, μια περιοχή που έχει υπάρξει αντικείμενο διαμάχης μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας.

Στη Ρωσία υπάρχουν πολλές ανεξάρτητες δημοκρατίες, όπως το Νταγκεστάν, το Ταταρστάν, η Τσετσενία και η Γιακουτία (γνωστή και ως Δημοκρατία των Σάχα), όπου βρίσκεται η πιο παγωμένη πόλη του κόσμου, το Γιακούτσκ.

Από τα νησιά Φερόε μέχρι τη γαλλική Γουιάνα και από αυτοανακηρυγμένα μικροέθνη όπως η Λαδονία μέχρι πιο γνωστές περιοχές που διεκδικούν την ανεξαρτησία τους όπως η Σκωτία και η Καταλονία, δεν μπορείς να αναρωτηθείς τι άλλο θα ανακαλύψουν οι travel influencers για να πάρουν μερικά ακόμη likes.