Νέα στοιχεία για τον αγνοούμενο δύτη στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης. Τι λένε οι δύτες για το «Πηγάδι του Διαβόλου» και η τραγωδία του 1978.
Σε πλήρη εξέλιξη παραμένουν οι έρευνες για τον 34χρονο δύτη που αγνοείται στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, με τις Αρχές να επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στο ιδιαίτερα επικίνδυνο σημείο που είναι γνωστό ως «Πηγάδι του Διαβόλου».
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Ο άνδρας εξαφανίστηκε το μεσημέρι της Κυριακής 22 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια κατάδυσης που πραγματοποίησε μαζί με φίλο του στην περιοχή. Ο συνοδός του ήταν εκείνος που ειδοποίησε τις Αρχές, όταν ο 34χρονος δεν επέστρεψε στην επιφάνεια.
Το μεσημέρι της Τρίτης 24 Μαρτίου ξεκίνησε νέα επιχείρηση εντοπισμού, με εξειδικευμένους δύτες να τοποθετούν σχοινιά και αλυσίδες στον βυθό, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση και η αναζήτηση στο δύσβατο σημείο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια των ερευνών εντοπίστηκαν ένα βατραχοπέδιλο και ένα καταδυτικό σκούτερ. Εξετάζεται εάν ανήκουν στον αγνοούμενο ή στον φίλο του, ο οποίος είχε ήδη βγει στην ακτή και εντόπισε τα σωστικά συνεργεία.
Παρά τις εκτεταμένες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες από δύτες της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών και ειδικούς σπηλαιολόγους, δεν έχει εντοπιστεί μέχρι στιγμής κάποιο ίχνος του 34χρονου.
Η μαρτυρία για το «Πηγάδι του Διαβόλου»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μαρτυρία έμπειρου δύτη, ο οποίος μίλησε για την επικινδυνότητα της περιοχής, με αφορμή παλαιότερη επιχείρηση στο ίδιο σημείο.
Όπως ανέφερε, στο παρελθόν είχε συμμετάσχει σε έρευνες για τον εντοπισμό Αμερικανών δυτών που είχαν χαθεί στην ίδια υποθαλάσσια σήραγγα: «Ήμασταν μία ομάδα και πήραμε την απόφαση να κάνουμε την βουτιά αυτή μήπως τους βρούμε και όντως τον έναν τον βρήκα εγώ. Αυτό βέβαια που εντόπισα ήταν οστά, καθώς είχαν περάσει 9-10 χρόνια».
Περιγράφοντας τις δυσκολίες του σημείου, σημείωσε ότι «είχαμε βάλει αλυσίδα και σκοινιά για να καταφέρουμε να βγούμε, είναι δύσκολο το σημείο».
Αναφερόμενος στην τρέχουσα υπόθεση, εκτίμησε πως «θεωρώ πως πέρασε τα κάγκελα που υπάρχουν στο επικίνδυνο και τον τράβηξε μέσα», επισημαίνοντας τον κίνδυνο που εγκυμονεί η υποθαλάσσια διαδρομή.
Σύμφωνα με περιγραφές δυτών, η σήραγγα ξεκινά οριζόντια, ωστόσο σε συγκεκριμένο σημείο παρουσιάζει απότομη κλίση προς τα κάτω, ενώ τα θαλάσσια ρεύματα ενισχύονται σημαντικά, καθιστώντας την κατάδυση ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Η τραγωδία του 1978
Η επικινδυνότητα της περιοχής είχε καταγραφεί ήδη από το 1978, όταν τρεις Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί και μία γυναίκα, επιχείρησαν να εξερευνήσουν τη συγκεκριμένη υποθαλάσσια σήραγγα και εξαφανίστηκαν.
Επρόκειτο για τον 32χρονο λοχία Ντόναλντ Μίσαντ, τον 21χρονο σμηνίτη Μαρκ Γκράνφορντ και την 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν.
Παρά τις προσπάθειες εντοπισμού που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, δεν υπήρξε αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και προσωπικά αντικείμενα.
Τα οστά των θυμάτων εντοπίστηκαν τελικά το 2007 μέσα σε σχισμές της σήραγγας και ταυτοποιήθηκαν έναν χρόνο αργότερα, επιβεβαιώνοντας ότι είχαν παρασυρθεί από ισχυρά ρεύματα μέχρι την εξάντληση του οξυγόνου τους.
Η υπόθεση του αγνοούμενου δύτη επαναφέρει στο προσκήνιο τους κινδύνους της συγκεκριμένης περιοχής, με τις έρευνες να συνεχίζονται εντατικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου