Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγυρίζει για τη μείωση του χρέους, την ώρα που αυτό εκτοξεύεται στα 423 δισ. ευρώ – Πώς οι «λογιστικές αλχημείες» κρύβουν τη μεταφορά του βάρους στις επόμενες γενιές – Η παγίδα του εσωτερικού δανεισμού από τα ασφαλιστικά ταμεία που άγγιξε τα 63 δισ. ευρώ και το ρίσκο που παραμένει αποκλειστικά ελληνικό – Γιατί οι πρόωρες αποπληρωμές ευνοούν τους ξένους δανειστές αφήνοντας άδεια τα ταμεία των συνταξιούχων
Δεκαεπτά χρόνια μετά τη χρεοκοπία του 2009, όταν η χώρα «γονάτισε» με χρέος 299 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οικονομική πραγματικότητα αποκαλύπτει μια εθνική τραγωδία που κρύβεται πίσω από λαμπερά στατιστικά. Το δημόσιο χρέος δεν μειώθηκε, αντίθετα, σκαρφάλωσε στα 423 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας μια τρομακτική αύξηση 124 δισ. ευρώ σε σχέση με το επίπεδο της χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει για το αντίθετο, χρησιμοποιώντας το «τρικ» της σύγκρισης με το 206,3% του ΑΕΠ που η ίδια προκάλεσε το 2020, αποφεύγοντας τεχνηέντως το 176,6% που παρέλαβε το 2019. Πρόκειται για μια λογική «υπερφαγίας», όπου η απώλεια λίγων κιλών μετά από μια τεράστια αύξηση βαφτίζεται επιτυχία, την ώρα που το πραγματικό ΑΕΠ παραμένει καθηλωμένο δεκάδες δισεκατομμύρια κάτω από τα επίπεδα του 2008.
Η λεηλασία των αποθεματικών και το ρίσκο των Ταμείων
Η μεγαλύτερη κοροϊδία, ωστόσο, βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το Μαξίμου «καθαρίζει» τα νούμερα του επίσημου χρέους. Η Νέα Δημοκρατία εκτόξευσε τον εσωτερικό δανεισμό από τα ασφαλιστικά ταμεία και τα λοιπά αποθεματικά από τα 20 δισ. ευρώ (επί ΣΥΡΙΖΑ) στα 63 δισεκατομμύρια ευρώ. Μετακίνησαν δηλαδή το βάρος από τις διεθνείς αγορές στα δικά μας λεφτά —τον ιδρώτα των συνταξιούχων και των εργαζομένων— για να εμφανίζουν μειωμένο το «επίσημο» χρέος. Αυτή η τακτική εξυπηρετεί αποκλειστικά τους ξένους δανειστές, οι οποίοι μέσω των «σωτήριων» πρόωρων αποπληρωμών εισπράττουν τα χρήματά τους νωρίτερα και με μηδενικό ρίσκο. Σε περίπτωση μιας νέας κρίσης, οι ξένοι θα έχουν ήδη εξασφαλίσει τα κέρδη τους, αφήνοντας τους Έλληνες πολίτες με άδεια ταμεία και την υποχρέωση να πληρώσουν ξανά τη νύφη.
Ιδιωτικοποίηση κερδών, κοινωνικοποίηση της καταστροφής
Η Ελλάδα του 2026 δεν βγήκε ποτέ από την κρίση· απλώς τελειοποίησε τον μηχανισμό συγκάλυψής της. Παρά το ξεπούλημα λιμανιών, αεροδρομίων και εταιρειών κοινής ωφέλειας, η χώρα παραμένει δέσμια ενός χρέους που απλώς μετακυλίεται στις πλάτες των επόμενων γενεών. Η κλασική συνταγή του «υπαρκτού μητσοτακισμού» παραμένει η ίδια: οι ιδιωτικοποιήσεις χαρίζουν κέρδη σε λίγους, ενώ οι ζημιές και τα βάρη φορτώνονται στο κοινωνικό σύνολο. Η οικονομία δεν ανακάμπτει, αλλά φουσκώνει επικίνδυνα με τιμές πληθωρισμού και δανεικά από το μέλλον των παιδιών μας. Είναι ώρα να σταματήσει το χειροκρότημα για τα ψεύτικα στατιστικά και να κοιτάξουμε κατάματα το μέγεθος της καταστροφής που συντελείται κάτω από το χαλί της δήθεν κανονικότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου