Η ευρωπαϊκή οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα «στασιμοπληθωριστικό σοκ», λίγο πριν τη δημοσιοποίηση των Εαρινών Προβλέψεων της Κομισιόν. Οι Βρυξέλλες προετοιμάζουν το έδαφος για νέα επιδείνωση, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να παρακολουθεί τις εξελίξεις ως θεατής, την ώρα που το κόστος των γεωπολιτικών παιχνιδιών και του πολέμου μετακυλίεται για άλλη μια φορά στις πλάτες των πολιτών
Μιλώντας στο CNBC στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Οικονομικών του G7 στο Παρίσι, ο Βάλντις Ντομπρόβσκις παραδέχθηκε ουσιαστικά ότι οι επερχόμενες προβλέψεις της ΕΕ θα αποτυπώνουν μια διπλή αποτυχία της ευρωπαϊκής πολιτικής, η οποία συνοψίζεται στην αναθεώρηση της ανάπτυξης προς τα κάτω και την παράλληλη εκτίναξη του πληθωρισμού προς τα πάνω. Χρησιμοποιώντας το γνωστό πλέον άλλοθι της δημοσιονομικής στενότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση σπεύδει να κλείσει προκλητικά τη στρόφιγγα της ουσιαστικής κοινωνικής προστασίας, με τον Επίτροπο να ξεκαθαρίζει ότι τα περιθώρια δράσης είναι πλέον εξαιρετικά περιορισμένα, ξεκόβοντας έτσι κάθε συζήτηση για μαζικές παρεμβάσεις όπως αυτές που είχαν επιστρατευτεί την περίοδο της πανδημίας.
Μάλιστα, ο ίδιος συμπλήρωσε με κυνισμό ότι τα όποια ψίχουλα στήριξης πρέπει να είναι αυστηρά προσωρινά και στοχευμένα, ώστε να μην… «συντηρούν τη ζήτηση» για καύσιμα, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο τους καταναλωτές εντελώς απροστάτευτους απέναντι στο ενεργειακό ράλι που σαρώνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Κι ενώ ως βασική αιτία για όλο αυτό το αδιέξοδο προβάλλεται ο παρατεταμένος πόλεμος στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, που κρατούν τις τιμές του πετρελαίου σταθερά πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, η ΕΕ επιλέγει να παραμένει παθητικός παρατηρητής. Έτσι, την ίδια στιγμή που ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ) προειδοποιεί δραματικά για ιστορικό χαμηλό στα παγκόσμια αποθέματα και για ορατό κίνδυνο φυσικών ελλείψεων στην Ευρώπη έως το τέλος του μήνα, οι Βρυξέλλες αρκούνται στο να «διαχειρίζονται» απλώς την κρίση αποδεσμεύοντας τα στρατηγικά τους αποθέματα, χωρίς να δείχνουν την παραμικρή διάθεση για μια ριζική παρέμβαση ενάντια στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία των αγορών και των ενεργειακών κολοσσών.
Η ελληνική πραγματικότητα: «Πράσινα» πανηγύρια για τα κέρδη των λίγων, ενεργειακό ράλι 22% για τους πολλούς
Μέσα σε αυτό το βαθιά ζοφερό φόντο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής των αναθεωρημένων και εξαιρετικά δυσμενών στοιχείων της Κομισιόν, βλέποντας το επικοινωνιακό της αφήγημα περί «ισχυρής ανάπτυξης» να ξεφουσκώνει μέρα με τη μέρα. Οι επερχόμενες εκτιμήσεις βάζουν απότομο «φρένο» στην ανάπτυξη, με την πρόβλεψη για το τρέχον έτος να υποχωρεί αισθητά από το 2,4% στο 2%, ενώ μεσοπρόθεσμα (2027-2028) η ελληνική οικονομία εγκλωβίζεται οριστικά σε αναιμικούς ρυθμούς οριακά κάτω από το 2%. Την ίδια στιγμή, ο λαός έρχεται αντιμέτωπος με έναν πληθωρισμό-φωτιά, καθώς η απόλυτη εξάρτηση της χώρας από το εισαγόμενο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο —που αποτελεί το άμεσο αποτέλεσμα της βίαιης απολιγνιτοποίησης και των πράσινων «μπίζνες» της κυβέρνησης— μεταφράζεται σε ασφυκτικές πιέσεις, σπρώχνοντας τον δείκτη τιμών καταναλωτή τον Απρίλιο στο υψηλό 5,4%.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει τη μόνιμη φορολογική αφαίμαξη, εκτιμώντας ότι το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα θα διατηρηθεί πάνω από το 3% του ΑΕΠ την τριετία 2026-2028, γεγονός που αποδεικνύει ότι η άγρια υπερφορολόγηση συνεχίζεται σταθερά για να γεμίζουν τα κρατικά ταμεία. Έτσι, την ίδια ακριβώς ώρα που το κυβερνητικό επιτελείο πανηγυρίζει προκλητικά για τα ρεκόρ κερδοφορίας των δύο εγχώριων διυλιστηρίων, τις εξαγωγές ενέργειας και τις συμφωνίες για τον «Κάθετο Διάδρομο» που εξυπηρετούν τα σχέδια των ΗΠΑ, τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν την αβάσταχτη καθημερινότητα των νοικοκυριών, με σοκαριστικές ανατιμήσεις 27,4% στα άλλα καύσιμα, 24,6% στο πετρέλαιο θέρμανσης, 22,8% στο πετρέλαιο κίνησης και 22% στις αεροπορικές μεταφορές.
Το φιάσκο του Ταμείου Ανάκαμψης: «Μαχαίρια» για τη μοιρασιά και επενδύσεις εκτός στόχων
Παράλληλα, καταρρέει με εκκωφαντικό πάταγο το κυβερνητικό αφήγημα για το Ταμείο Ανάκαμψης ως τον δήθεν απόλυτο «μηχανισμό εκσυγχρονισμού» της χώρας, καθώς πλησιάζει πλέον η λήξη του και αποκαλύπτεται ξεκάθαρα ποιοι πραγματικά ωφελούνται από αυτές τις διαδικασίες. Η πραγματικότητα δείχνει μια «ανάπτυξη με ξένα κόλλυβα», με τον γενικό διευθυντή του ΙΟΒΕ, κ. Βέττας, να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, αποκαλύπτοντας ότι οι επενδύσεις κινήθηκαν τελικά με ρυθμούς χελώνας, φτάνοντας μόλις στα δύο τρίτα του ετήσιου στόχου, ενώ την ίδια στιγμή ένα σημαντικό μέρος της όποιας ανάπτυξης καταλήγει άμεσα σε εισαγωγές. Ο ίδιος ξεγύμνωσε το κυβερνητικό success story επισημαίνοντας ότι χωρίς τη «μηχανική υποστήριξη» του Ταμείου Ανάκαμψης η ανάπτυξη θα ήταν κατά 1% χαμηλότερη κάθε χρόνο, ενώ αν αφαιρεθεί και η πρόσκαιρη ένεση του τουρισμού, αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν υπήρξε κανένας απολύτως ισχυρός εγχώριος παραγωγικός μοχλός, παρά μόνο το συστηματικό «άρμεγμα» των φορολογικών δεξαμενών σε βάρος του λαού.
Το σκηνικό της διαχειριστικής αποτυχίας συμπλήρωσε με τον πιο επίσημο τρόπο και ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank, Φ. Καραβίας, ο οποίος παραδέχθηκε ανοιχτά ότι ο συντονισμός μεταξύ πολιτείας, τραπεζών και επιχειρηματιών ήταν προβληματικός, με αποτέλεσμα αυτού του μπάχαλου να μείνουν τελείως εκτός Ταμείου μεγάλα επενδυτικά σχέδια ύψους 6-8 δισ. ευρώ —δηλαδή περίπου 3-4 δισ. ευρώ σε ζεστά, φθηνά δάνεια που προορίζονταν για μεγάλα project στον τομέα της ενέργειας και του real estate από ισχυρούς ομίλους. Τελικά, προκειμένου να μην «χαθούν» οριστικά αυτά τα τεράστια κονδύλια λόγω της επικείμενης λήξης του Ταμείου, 2 δισ. ευρώ μεταφέρθηκαν άρον-άρον στην Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να κουκουλώσει το φιάσκο και να διασώσει όπως-όπως τα επικοινωνιακά της προσχήματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου