Δικαιοσύνη αλά Μητσοτάκη: «Δεκανίκι» και στο μπάζωμα διαρκείας στα Τέμπη

 
Από τη φονική σύγκρουση μέχρι τη δίκη υψηλόβαθμα στελέχη του Αρείου Πάγου με τη στάση τους συμβάλλουν στη συγκάλυψη και παίζουν το παιχνίδι Μητσοτάκη.
Λεωνίδας Λυμπέρης
 


EUROKINISSI


Και στο έγκλημα των Τεμπών τα υψη­λόβα­θμα στε­λέχη του Αρειου Πάγου, αντί για εγγυ­η­τές της απόδο­σης δικαιο­σύνης στη χώρα, απο­δει­κνύο­νται «δεκα­νίκια» και στε­νοί σύμ­μα­χοι της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη με ξεκάθαρο στόχο τη συγκάλυψη και το μπάζωμα των απο­δείξεων. Η απο­κα­θήλωση της αμε­ρο­λη­ψίας και της ανε­ξαρ­τη­σίας της Δικαιο­σύνης είναι ένα έγκλημα διαρ­κείας ακρι­βώς όπως και η ίδια η υπόθεση. Τελείται από τις πρώ­τες ώρες μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων μέχρι και σήμερα, σχε­δόν τριάμισι χρόνια αργότερα, με βασι­κούς ενορ­χη­στρω­τές πρόσωπα από την ηγε­σία της Δικαιο­σύνης.




Στην κομ­βική αυτή υπόθεση, στην απο­κα­λούμενη και ως κρα­τική δολο­φο­νία, που θέτει εν αμφι­βόλω μέχρι και τη λει­τουρ­γία τους δημο­κρα­τίας στην Ελλάδα, ο Αρειος Πάγος (ΑΠ) έχει απο­τύχει να ορθώ­σει ανάστημα στα ισχυρά συμ­φέρο­ντα και το Μέγαρο Μαξίμου άγε­ται και φέρε­ται από τους παλι­νω­δίες του υπουρ­γού Δικαιο­σύνης


Γιώρ­γου Φλω­ρίδη και βάζει απένα­ντί του χαρο­κα­μένους γονείς. Παράλ­ληλα, αντί να ξεσκε­πάσει τις κυβερ­νη­τι­κές μεθο­δεύσεις, «κλείνει τα μάτια», στο­χο­ποιεί τους «αντι­φρο­νούντες» και περιο­ρίζε­ται σε ρόλο κομπάρ­σου που παρεμ­βαίνει κατά το δοκούν. Την ίδια ώρα, οι εξε­λίξεις όχι μόνο δεν ενι­σχύουν την εμπι­στο­σύνη των πολι­τών στη Δικαιο­σύνη και στο δημόσιο, αλλά θρέφουν την ανα­σφάλεια, την οργή και τη θλίψη για την κατα­βα­ράθρωση των θεσμών και του δύσμοι­ρου «κράτους δικαίου».

Το «παι­χνίδι» του δημο­σίου

Φιλο­τε­χνώ­ντας τον ανα­τρι­χια­στικό πίνακα που απει­κο­νίζει τις μαύρες σελίδες της Δικαιο­σύνης ανα­φο­ρικά με τη (δήθεν) διε­ρεύνηση του εγκλήμα­τος, ξεκι­νώ­ντας από το τέλος και πηγαίνο­ντας προς τα πίσω, και προς επίρ­ρωση όσων καταγ­γέλ­λο­νται σχε­τικά με το ποιος τελικά φοράει πραγ­μα­τικά την τήβεννο σε αυτό τον τόπο, στε­κόμα­στε στη μεγάλη ποι­νική δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη. Εκεί όπου στην τελευ­ταία δικάσιμο το δημόσιο δήλωσε παράσταση προς υπο­στήριξη της κατη­γο­ρίας μόνο για τέσ­σερα πρόσωπα, τα οποία δεν επι­λέχθη­καν τυχαία: τρεις στα­θμάρ­χες –μεταξύ τους και ο μοι­ραίος της Λάρι­σας– και ο επι­θε­ω­ρη­τής τους. Ουσια­στικά το δημόσιο απέφυγε «να βάλει απένα­ντί του» στε­λέχη του ΟΣΕ, της Hellenic Train και ανθρώ­πους της Ρυθμι­στι­κής Αρχής Σιδη­ρο­δρόμων στη­ρίζο­ντας απόλυτα το αφήγημα ΝΔ – Μητσο­τάκη. Το «όλα δείχνουν πως πρόκει­ται για μοι­ραίο ανθρώ­πινο λάθος» από ντρο­πια­στική δήλωση του πρω­θυ­πουρ­γού, λίγο μετά τη σύγκρουση, έχει γίνει δόγμα και κεντρική γραμμή υπε­ράσπι­σης.






Ωστόσο μια πρόσφατη απόφαση δικα­στη­ρίου έρχε­ται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση του δημο­σίου στο Γαιόπο­λις, καθώς ανα­φέρο­νται ξεκάθαρα οι κρα­τι­κές – υπουρ­γι­κές ευθύνες για την τρα­γω­δία. Στις αρχές Μαρ­τίου, όπως έχει γράψει κατ’ επα­νάληψη το Documento, το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Αθη­νών επι­δίκασε απο­ζη­μίωση ύψους εκα­το­ντάδων χιλιάδων ευρώ σε τέσ­σερα μέλη θύμα­τος και στο σκε­πτικό της απόφα­σης ανα­γνω­ρίζε­ται ξεκάθαρη ευθύνη του δημο­σίου διά του υπουρ­γείου Υπο­δο­μών και Μετα­φο­ρών. Στο σκε­πτικό (όχι υψη­λόβα­θμων δικα­στών αλλά πρω­το­δι­κών) τονίζε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά ότι το υπουρ­γείο με επι­κε­φα­λής τον Κώστα Αχ. Καρα­μανλή άσκησε πλημ­με­λώς την επο­πτική του αρμο­διότητα σε θέματα σιδη­ρο­δρο­μι­κής ασφάλειας και «συνέβαλε αιτι­ω­δώς διά της παράνο­μης αυτής παράλει­ψης στο ζημιο­γόνο απο­τέλε­σμα, ενώ τούτο μπο­ρούσε να απο­τρα­πεί».


Πώς όμως μεθο­δεύτηκε η στάση του δημο­σίου στη δίκη; Οπως κατήγ­γειλε στο ακρο­α­τήριο ο Θέμης Σοφός, δικη­γόρος του επι­θε­ω­ρητή, ο νυν ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Μετα­φο­ρών Κων­στα­ντίνος Κυρα­νάκης υπέδειξε στους εκπρο­σώ­πους του Νομι­κού Συμ­βου­λίου του Κράτους για ποια πρόσωπα θα δηλω­θεί παράσταση προς υπο­στήριξη της κατη­γο­ρίας. Λίγα 24ωρα αργότερα η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη επι­χείρησε να ρίξει τους τόνους και ανα­κοίνωσε διά των υπουρ­γείων Μετα­φο­ρών και Οικο­νο­μι­κών ότι το δημόσιο παραι­τείται από την άσκηση ένδι­κων μέσων για τις απο­ζη­μι­ώ­σεις…
Τι συμ­βαίνει με την αίθουσα;

Επι­πλέον, το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κακουρ­γη­μάτων ανα­κοίνωσε ότι κλείνει για έναν μήνα λόγω εργα­σιών την περι­βό­ητη αίθουσα Φλω­ρίδη. Ο υπουρ­γός Δικαιο­σύνης περι­φε­ρόταν για μέρες στα τηλε­ο­πτικά κανάλια και δια­φήμιζε τον χώρο ως τη μεγα­λύτερη δικα­στική αίθουσα της Ευρώ­πης. Η πραγ­μα­τι­κότητα τον διέψευσε πανη­γυ­ρικά. Ομως η απόφαση για δια­κοπή της δίκης λόγω εργα­σιών στον χώρο που έχει ήδη στοι­χίσει πάνω από 1,6 εκατ. ευρώ δεν είναι για κάποιους τόσο αθώα όσο παρου­σιάζε­ται. Η νέα χρονο

τριβή δίνει πολύτιμο χρόνο στους καθήμε­νους στα εδώ­λια προ­κει­μένου να χαράξουν την υπε­ρα­σπι­στική τους γραμμή και κυρίως να δια­τυ­πώ­σουν τις αντιρ­ρήσεις τους για τις δηλώ­σεις παράστα­σης υπο­στήρι­ξης κατη­γο­ρίας.

Οι ευθύνες για τις παλι­νω­δίες με την αίθουσα βαραίνουν κυρίως το υπουρ­γείο Δικαιο­σύνης, τον Γ. Φλω­ρίδη προ­σω­πικά και τις δικα­στι­κές αρχές της Λάρι­σας, ωστόσο ο «λαλίστα­τος» σε άλλες περι­πτώ­σεις Αρειος Πάγος δεν παίρ­νει θέση. Η δίκη των δικών για τη Δικαιο­σύνη και τη δημο­κρα­τία στην Ελλάδα μετα­τρέπε­ται σε παρω­δία, αλλά η ανώ­τατη ηγε­σία της Δικαιο­σύνης στη χώρα σφυ­ρίζει αδιάφορα. «Δεν θα έπρεπε να υπάρ­ξει παρέμ­βαση για την αίθουσα; Τους αφήνουν να δια­κόπτουν τη δια­δι­κα­σία για κάθε πιθανό και απίθανο λόγο; Τι έργα θα γίνουν, αφού μας έλε­γαν ότι πρόκει­ται για την καλύτερη αίθουσα της ηπείρου;» είναι οι απο­ρίες που εκφράζουν εύλογα στο Documento συγ­γε­νείς θυμάτων και οι δικη­γόροι τους.

Στα παρα­πάνω δεν έχει απα­ντήσει ο Αρειος Πάγος, που αντι­θέτως στα τέλη Μαρ­τίου φρόντισε να στο­χο­ποι­ήσει συγ­γε­νείς και πολίτες που βρέθη­καν στην αίθουσα Φλω­ρίδη για την πρώτη δικάσιμο. Ο αντι­πρόε­δρος του ΑΠ Πανα­γι­ώ­της Λυμπε­ρόπου­λος υπο­γράμ­μισε τότε μεταξύ άλλων σε ανα­κοίνωσή του ότι «στα δικα­στήρια της Λάρι­σας έχουν κατα­γρα­φεί ακραία παράνο­μες συμπε­ρι­φο­ρές “ενδια­φε­ρο­μένων” οι οποίες είχαν στόχο να κατα­στεί ανέφι­κτη η εκδίκαση της υπόθε­σης». Επι­πλέον, ανα­φέρθηκε σε «φαι­νόμενα αγα­να­κτι­σμένων δήθεν πολι­τών, που ουδε­μία σχέση έχουν με την υπόθεση, μη όντες διάδι­κοι, οι οποίοι απει­λούν τη ζωή και τη σωμα­τική ακε­ραιότητα των δικα­στών».

Ανα­φέρθηκε επίσης σε «κραυ­γές ορι­σμένων, ευτυ­χώς ελάχι­στων, παρα­γόντων της δίκης, δια­τυ­πούμε­νες εκ των προ­τέρων, περί μη έναρ­ξης και μη διε­νέρ­γειας της δίκης, οι οποίοι πολέμη­σαν και παρε­μπόδι­σαν με κάθε τρόπο την έναρξη της απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας». Αλήθεια, τώρα που τη δια­δι­κα­σία παρε­μπο­δίζουν κάποιες «εργα­σίες στην αίθουσα» τι έχει να ανα­κοι­νώ­σει ο κ. Λυμπε­ρόπου­λος;
Εφε­τείο αντί για ΜΟΔ

Η περα­σμένη εβδο­μάδα δεν ήταν η πρώτη που ο Αρειος Πάγος διο­λίσθησε και ενσω­μα­τώ­θηκε στο μοτίβο της συγκάλυ­ψης και του «μπα­ζώ­μα­τος». Η συντρι­πτική πλειο­νότητα των δικη­γόρων οικο­γε­νειών θυμάτων (αν όχι άπα­ντες) υπο­στη­ρίζει ότι η υπόθεση έπρεπε να εκδι­κα­στεί ενώ­πιον Μει­κτού Ορκω­τού Δικα­στη­ρίου (ΜΟΔ) και όχι στο Τρι­με­λές Εφε­τείο Κακουρ­γη­μάτων. Δηλαδή με ενόρ­κους, πλην των τακτι­κών δικα­στών, αλλά και με υπό διε­ρεύνηση την τέλεση «εγκλήμα­τος κατά της ζωής». Κάτι τέτοιο θα ενίσχυε την κοι­νω­νική εμπι­στο­σύνη και φυσικά θα έδινε ισχυρή «δημο­κρα­τική νομι­μο­ποίηση» στην απόφαση. Αντίθετα, τώρα θα εξε­τα­στεί μόνο αν τελέστηκε «συγκοι­νω­νιακό, συστη­μικό κακούρ­γημα»…

Ο Αρειος Πάγος θα μπο­ρούσε έμμεσα να επη­ρε­άσει το παρα­πάνω ζήτημα με το να κρίνει αν οι κατη­γο­ρίες απο­δόθη­καν λάθος ή ότι το αρμόδιο δικα­στήριο ορίστηκε με νομικό σφάλμα. Αν συνέβαινε κάτι από τα παρα­πάνω, η υπόθεση θα ανα­πε­μπόταν για νέα κρίση. Ομως η επι­λογή του ΑΠ ήταν «ρόλος παρα­τη­ρητή».
Καθυ­στε­ρούν για Καρα­μανλή

Παράλ­ληλα, δικη­γόροι οικο­γε­νειών θυμάτων σημει­ώ­νουν στο Documento ότι έχει καθυ­στε­ρήσει χαρα­κτη­ρι­στικά η δια­δι­κα­σία για την απόδοση ευθυ­νών στον Κ. Καρα­μανλή, έστω σε βαθμό πλημ­με­λήμα­τος για παράβαση καθήκο­ντος. Την υπόθεση, που βρίσκε­ται ακόμη στο στάδιο της ανάκρι­σης, χει­ρίζε­ται ο Αρειος Πάγος και μέχρι στιγ­μής έχουν κλη­θεί μόνο δύο συγ­γε­νείς θυμάτων για να κατα­θέσουν και να δηλώ­σουν παράσταση προς υπο­στήριξη της κατη­γο­ρίας. Για την προ­σεχή Τετάρτη 6 Απρι­λίου στον Αρειο Πάγο κλήθη­καν οι γονείς θυμάτων Χρήστος Χούπας και Αλμα Λάτα, που θα δώσουν το παρών με τον δικη­γόρο τους Μανώλη Βονι­κάκη.
Εκτα­φές

Ο εμπαιγ­μός οικο­γε­νειών θυμάτων από τη Δικαιο­σύνη και ειδικά από τον Αρειο Πάγο είχε προ­κα­λέσει τους προη­γούμε­νους μήνες θλίψη και οργή στην κοινή γνώμη με φόντο τα αιτήματα για εκτα­φές. Πριν από τη μεγάλη νίκη του απερ­γού πείνας Πάνου Ρούτσι και το πρώτο «ναι» για εξε­τάσεις στο εξω­τε­ρικό που απέσπασε η οικο­γένεια Τηλ­κε­ρίδη, οι ανώ­τα­τοι λει­τουρ­γοί της Δικαιο­σύνης στη χώρα έβα­ζαν εμπόδια και έπαι­ζαν το παι­χνίδι του Μαξίμου. Αρχικά, ο ΑΠ δήλωνε αναρ­μόδιος για το ζήτημα και μετά τη δημόσια κατα­κραυγή, καθώς ο Ρούτσι ξεγύμνωνε την εξου­σία στην πλα­τεία Συντάγ­μα­τος, εδέησε να πάρει θέση για την εξέταση των αιτη­μάτων, αλλά με βασα­νι­στικό τρόπο: πρώτα μόνο για ταυ­το­ποίηση DNA και μετά για τοξι­κο­λο­γι­κές και βιο­χη­μι­κές εξε­τάσεις.

Επίσης, τον περα­σμένο Φεβρου­άριο, μέσω ανα­κοίνω­σης που εξέδωσε ο εισαγ­γε­λέας του Αρειου Πάγου Κων­στα­ντίνος Τζα­βέλ

λας, «βάφτισε» τεχνι­κούς συμ­βούλους τους πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες που ζητούσαν για τις εκτα­φές οι συγ­γε­νείς θυμάτων. Ομως οι συγ­γε­νείς δεν είχαν ζητήσει τεχνι­κούς συμ­βούλους, αλλά πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες –ορίστη­καν έτσι κι αλλιώς από την εισαγ­γε­λέα Λάρι­σας Αικα­τε­ρίνη Παπαϊω­άν­νου– από το εξω­τε­ρικό, όπως έχει συμ­βεί και σε άλλες περι­πτώ­σεις στην Ελλάδα.
Ο ρόλος Ντο­γιάκου

Οπως έχει κατα­γράψει το Documento από τις πρώ­τες κιόλας ημέρες του εγκλήμα­τος στα Τέμπη, ο ρόλος του Αρειου Πάγου υπήρξε κομ­βι­κός για την εξυ­πη­ρέτηση του αφη­γήμα­τος Μητσο­τάκη – Μαξίμου με πρω­τα­γω­νι­στή τον Ισίδωρο Ντο­γιάκο. Ο τότε εισαγ­γε­λέας του Αρειου Πάγου (4/07/2022 έως 30/06/2023), του οποίου ο γιος, Ευάγ­γε­λος, είχε διο­ρι­στεί το 2019 μετα­κλη­τός υπάλ­λη­λος στο γρα­φείο του Κ. Καρα­μανλή, με παραγ­γε­λία στις 2 Μαρ­τίου 2023 έκανε λόγο για «απροσ­δόκητο γεγο­νός», παρότι είχαν ήδη αρχίσει να δημο­σιεύο­νται παλαιότε­ρες προ­ει­δο­ποι­ήσεις από μηχα­νο­δη­γούς και όχι μόνο.

Στη συνέχεια εκτέλεσε πει­θήνια τις δημόσιες εντο­λές Μητσο­τάκη (μέσω επι­στο­λής), μεταξύ των οποίων η «άμεση και σε βάθος δια­λεύκανση όλων των ποι­νι­κών υπο­θέσεων που σχε­τίζο­νται με το τρα­γικό σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύχημα στα Τέμπη». Τι ακρι­βώς έκανε ο Ισ. Ντο­γιάκος; Ζήτησε τους φακέλους για τα σιδη­ρο­δρο­μικά δυστυ­χήματα που σημει­ώ­θη­καν τα τελευ­ταία 15 χρόνια, με ξεκάθαρο στόχο να μπουν στο κάδρο και άλλοι πλην των Καρα­μανλή – Μητσο­τάκη.
Η «αλυ­σίδα» του Ισίδω­ρου

Ο Ισ. Ντο­γιάκος φρόντισε επίσης να ορίσει τον Στα­μάτη Δασκα­λόπουλο ως υπεύθυνο για την επο­πτεία των ερευ­νών. Ο τελευ­ταίος ζήτησε άμεσα να συγκλη­θεί η ολο­μέλεια του Εφε­τείου Λάρι­σας προ­κει­μένου να ανα­τε­θεί σε εφέτη ανα­κριτή η έρευνα επι­κα­λούμε­νος «τη σοβα­ρότητα της υπόθε­σης». Ποιο ήταν το απο­τέλε­σμα; Η υπόθεση έφυγε από τα χέρια της ανα­κρίτριας Λάρι­σας Ελένης Σούρλα στις 14 Μαρ­τίου 2023 και ανα­τέθηκε στον εφέτη ειδικό ανα­κριτή Σωτήρη Μπα­κα­ΐμη. Είναι ο άνθρω­πος που πυρο­δότησε σφο­δρές αντι­δράσεις από πλευ­ράς συγ­γε­νών θυμάτων και έκλεισε την ανάκριση χωρίς να περι­λη­φθούν σημα­ντικά αρχεία (ηχη­τικά, φωτο­γρα­φίες και βίντεο) σύμ­φωνα με καταγ­γε­λίες και μηνύσεις σε βάρος του. Επίσης, στις 7/04/2023 έδωσε εντολή για κατα­στροφή των βιο­λο­γι­κών δειγ­μάτων από τα θύματα των Τεμπών, χωρίς να έχει εξη­γη­θεί μέχρι σήμερα το γιατί.
Αδει­λίνη και Κλάπα

Τη σκυ­τάλη από τον Ισ. Ντο­γιάκο πήρε ως εισαγ­γε­λέας του Αρειου Πάγου η Γεωρ­γία Αδει­λίνη (προ­κάτο­χος του Κων. Τζα­βέλλα, με θητεία από τις 25/07/2023 έως τις 30/06/2025), η οποία άνοιξε μέτωπο με τους συγ­γε­νείς των θυμάτων. Μάλι­στα, σύμ­φωνα με καταγ­γε­λίες, φέρε­ται να προ­έτρεψε γονείς που ανα­ζη­τούσαν απα­ντήσεις για τη δολο­φο­νία των παι­διών τους να βρουν παρη­γο­ριά στην εκκλη­σία. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκε και η Ιωάννα Κλάπα, πρώην πρόε­δρος του Αρειου Πάγου (25/07/2023 έως 30/06/2025), την οποία αντι­κα­τέστησε η Ανα­στα­σία Παπα­δο­πούλου. Η Ι. Κλάπα δεν δίστασε να αντι­δι­κεί δημόσια με γονείς αδι­κο­χα­μένων παι­διών και ζητούσε σεβα­σμό στη Δικαιο­σύνη τη στιγμή που η υπόθεση βρι­σκόταν στο απόγειο της συγκάλυ­ψης. Αξίζει να σημει­ω­θεί ότι η Ι. Κλάπα «επι­βρα­βεύτηκε» στα μέσα του φετι­νού Απρι­λίου από τον Γ. Φλω­ρίδη, καθώς ορίστηκε επι­κε­φα­λής της ομάδας εργα­σίας για την προ­ε­τοι­μα­σία της ελλη­νι­κής προ­ε­δρίας της ΕΕ το 2027.