Οι κραυγαλέες «ανατροπές» της υπερασπιστικής γραμμής του ιδιοκτήτη.
Γιάννης Τσακαρισιάνος
EUROKINISSIΗ πλέον εντυπωσιακή και ίσως σκοτεινή πτυχή στο νομικό θρίλερ του πολύνεκρου δυστυχήματος στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν κρύβεται μόνο στα συντρίμμια της έκρηξης, αλλά στις κραυγαλέες «ανατροπές» της υπερασπιστικής γραμμής του ιδιοκτήτη της. Ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης, προκειμένου να εξασφαλίσει την έξοδό του από τη φυλακή, φαίνεται πως υπέστη μια στρατηγική και άκρως επιλεκτική «αμνησία», εξαφανίζοντας από το κάδρο των ευθυνών τον σημερινό υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου.
Υπενθυμίζεται πως λίγες μέρες μετά το τραγικό συμβάν που κόστισε τη ζωή 5 εργατριών στο εργοστάσιο μπισκοτοποιίας, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, απαντώντας στις αποκαλύψεις του dnews για τις σχέσεις του με τη «Βιολάντα», υποστήριξε ότι «μόνο το 2007» ασχολήθηκε με τις «ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες τμήματος της επιχείρησης» και πως «συνέχισαν στην πορεία άλλοι συνάδελφοι μηχανικοί». Κάτι που φυσικά ανέτρεψαν οι αποκαλύψεις του Documento. Αφού ο Δ. Παπαστεργίου ως ηλεκτρολόγος μηχανικός τότε, υπέγραψε και τέσσερα χρόνια αργότερα την μελέτη που υποβλήθηκε το 2011 στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, επί Κώστα Αγοραστού, για να πάρει άδεια λειτουργίας η επίμαχη μονάδα, στην οποία τα ξημερώματα της Δευτέρας, 26 Ιανουαρίου 2026 θρηνήσαμε θύματα.
Ξεχάστηκε ο υπουργός
Στην πρώτη του επαφή με τον ανακριτή, ο κατηγορούμενος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας είχε επιλέξει τη γραμμή της μετάθεσης ευθυνών, προβάλλοντας την εικόνα ενός απλού «απόφοιτου λυκείου» χωρίς τεχνικές γνώσεις. Στο πλαίσιο αυτό, έδειξε ευθέως και με ονοματεπώνυμο τον Δ. Παπαστεργίου, ο οποίος κατά τον χρόνο κατασκευής του μοιραίου δικτύου λειτουργούσε ως ιδιώτης μηχανολόγος μηχανικός.
Κατά την αρχική του απολογία ήταν ένας πραγματικός καταπέλτης, αναφέροντας αυτούσια: «Την μελέτη την ανέθεσα στον Παπαστεργίου Δημήτριο, ηλεκτρολόγο μηχανολόγο μηχανικό. Αυτός που εκτέλεσε το έργο είναι ο υδραυλικός Π. … Αυτές οι εργασίες του υδραυλικού έγιναν το 2008. Η μελέτη είχε προηγηθεί ένα χρόνο πριν. Δεν γνωρίζω εάν ο Παπαστεργίου ήταν παρών στο έργο. Όφειλε να είναι εκεί. Αυτός είχε την επίβλεψη».
Με αυτά τα λόγια, ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου σε εκείνη τη φάση έμοιαζε πως επιχειρούσε να καταστήσει τον επιβλέποντα μηχανικό αποκλειστικά υπεύθυνο για την απουσία μόνωσης, τις κακοτεχνίες και τις ελλιπείς συνθήκες ασφαλείας. Ωστόσο, η στιβαρότητα αυτής της υπεράσπισης ανατράπηκε λίγους μήνες μετά, με την έλευση και νέου συνηγόρου υπεράσπισης . Στο κρίσιμο υπόμνημα που κατέθεσε με αποκλειστικό σκοπό να στηρίξει το αίτημα της αποφυλάκισής του, οι αιχμές και το όνομα του Δημήτρη Παπαστεργίου εξαφανίστηκαν εντελώς.
Αυτή η ηχηρή απουσία εγείρει τεράστια ερωτήματα στους νομικούς κύκλους που έχουν γνώση της υπόθεσης και από την πλευρά τους σχολιάζουν στο documentonews.gr πως, η σιωπηρή υποβάθμιση του ρόλου ενός εν ενεργεία υπουργού στο έγγραφο δείχνει μια συνειδητή επιλογή να πέσουν οι τόνοι, μετατοπίζοντας τον στόχο της υπεράσπισης στην άρση της προσωρινής κράτησης με κάθε πολιτικό ή νομικό κόστος.
Αίτημα αποφυλάκισης
Σύμφωνα με το υπόμνημα που κατέθεσε στις 10 Αυγούστου 2026, ο προσωρινά κρατούμενος επιχειρηματίας Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης, μέσω των συνηγόρων του, αιτήθηκε και κατάφερε την άρση της προσωρινής του κράτησης, η οποία επιβλήθηκε μετά τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της εταιρείας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Α.Ε.». Στο υπόμνημά του, ο κατηγορούμενος αντικρούει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί ενδεχόμενου δόλου, υπογραμμίζοντας πως η γνώση κινδύνου έκρηξης αποτελεί παράλογη υπόθεση, δεδομένου ότι ο ίδιος, τα παιδιά του και μέλη της οικογένειάς του είχαν «καθημερινή παρουσία και δραστηριότητα» στον χώρο. Ο ίδιος επισημαίνει πως η όποια προηγούμενη ενημέρωση είχε λάβει «αφορούσε μυρωδιά στις τουαλέτες, προερχόμενη από το βόθρο», τονίζοντας πως «ΟΥΔΕΠΟΤΕ αντιλήφθηκα την ύπαρξη της συγκεκριμένης οσμής [αερίου] ούτε εγώ αλλά και εκατοντάδες εργαζόμενοι».
Επιπρόσθετα, απορρίπτει την επιχειρηματολογία περί προσπάθειας λαθραίας επαναλειτουργίας του εργοστασίου, εξηγώντας ότι οι αιτήσεις για ηλεκτροδότηση αφορούσαν μόνο το μη πληγέν κτίριο των γραφείων για επιτακτικές ανάγκες, ενώ οι εργασίες στις δεξαμενές πραγματοποιήθηκαν κατόπιν εντολής της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και ενώ ο ίδιος τελούσε ήδη υπό κράτηση.
Παράλληλα, ο κ. Τζιωρτζιώτης αποδομεί το επιχείρημα της Εισαγγελικής Πρότασης περί ορατού κινδύνου φυγής του, σημειώνοντας ότι η επίκληση αυτή διατυπώνεται για πρώτη φορά μετά από έξι μήνες κράτησης. Αναφέρει ως ισχυρό επιχείρημα παραμονής του στη χώρα τον «ισχυρό οικογενειακό δεσμό» με τη σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά του, καθώς και την αδιάλειπτη παρουσία του στην περιοχή των Τρικάλων, όπου διατηρεί το κέντρο της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως προτιμά να μη ζει «παρά να ζω μακριά από την οικογένειά μου». Αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Α.Ε.», διαψεύδει κατηγορηματικά τα περί επιδείνωσης που θα τον οδηγούσαν σε έκνομες ενέργειες, προσκομίζοντας τραπεζικά έγγραφα που πιστοποιούν την ανυπαρξία ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Οριστική αποφυλάκιση
Η στρατηγική της υπεράσπισης απέδωσε καρπούς, οδηγώντας σε μια απόφαση που πλέον κρίνεται νομικά απρόσβλητη. Οι συγγενείς των πέντε νεκρών εργαζομένων κατέθεσαν αιτήσεις εντός του Σεπτεμβρίου του 2026 προς την Εισαγγελία Εφετών Λάρισας, ζητώντας την άσκηση έφεσης κατά του υπ’ αριθμ. 460/01.09.2026 Βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρικάλων. Το συγκεκριμένο βούλευμα είχε αποφασίσει να αντικαταστήσει την προσωρινή κράτηση του Τζιωρτζιώτη με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισης την 1η εκάστου μηνός στο αστυνομικό τμήμα της κατοικίας του.
Το αίτημα των οικογενειών, ωστόσο, προσέκρουσε σε ένα απόλυτο νομικό τείχος. Η Αντεισαγγελέας Εφετών, Κυριακή Καϊάμπα, απέρριψε τις αιτήσεις βασιζόμενη ρητά στο άρθρο 292 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Όπως εξήγησε στο σκεπτικό της, το βούλευμα που εκδίδεται μετά τη συμπλήρωση έξι μηνών προσωρινής κράτησης για την απόλυση ή μη του κατηγορουμένου, χαρακτηρίζεται από τον νόμο ως «αμετάκλητο». Συγκεκριμένα στην παρ. 1 του αρ.292 αναφέρεται επί λέξη το εξής: «…Μετά ταύτα, το συμβούλιο αποφαίνεται αμετάκλητα αν πρέπει να απολυθεί προσωρινά ο κατηγορούμενος ή να εξακολουθήσει η προσωρινή του κράτηση.». Η ρητή αυτή νομοθετική πρόβλεψη στερεί από τον Εισαγγελέα Εφετών το δικαίωμα να ασκήσει έφεση, κλείνοντας οριστικά τον δρόμο για την επιστροφή του επιχειρηματία στο κελί.
Απολύσεις και καθεστώς τρόμου
Ενώ ο κατηγορούμενος εξασφάλιζε την ελευθερία του, οι εγκαταστάσεις της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» μετατρέπονταν σε ένα περιβάλλον εκφοβισμού και υπολογισμένης φίμωσης, σύμφωνα πάντα με καταγγελίες εργαζομένων. Μαρτυρίες που έρχονται στο φως περιγράφουν ένα καθεστώς ωμής τρομοκρατίας απέναντι στους υπαλλήλους, με σκοπό να ελεγχθούν οι πληροφορίες που φτάνουν στις ανακριτικές αρχές. Πρώην εργαζόμενη, η οποία απολύθηκε στις 31 Αυγούστου 2026, κατήγγειλε ευθέως ότι η απομάκρυνσή της έγινε στο πλαίσιο παραδειγματισμού. Στην κατάθεσή της αποκάλυψε πως ο διευθυντής παραγωγής είχε φροντίσει να περάσει το μήνυμα απειλώντας το προσωπικό: «Όταν βγει το αφεντικό, θα δείτε τι έχει να γίνει».
Το πλέον ανησυχητικό είναι πως οι απολύσεις και οι πιέσεις φαίνεται να στοχεύουν χειρουργικά τους εργαζομένους που είχαν εκφράσει παράπονα για έντονη οσμή υγραερίου τις ημέρες πριν την τραγωδία. Ο συνήγορος δύο εκ των οικογενειών των θυμάτων, Χρήστος Πατούνας, επισημαίνει ότι αυτές οι τακτικές αποσκοπούν ξεκάθαρα στην αλλοίωση των καταθέσεων, χαρακτηρίζοντάς τες ως ευθεία παραβίαση των περιοριστικών όρων του κατηγορουμένου. Η εταιρεία, από την πλευρά της, επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, εκδίδοντας ανακοινώσεις όπου απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί απολύσεων λόγω καταθέσεων, κάνοντας λόγο για παραπληροφόρηση και απειλώντας με νομικές ενέργειες. Το τοπίο, ωστόσο, παραμένει ζοφερό, με την ανακριτική έρευνα να καλείται να ρίξει φως όχι μόνο στα κατασκευαστικά λάθη του παρελθόντος, αλλά και στις σκιώδεις μεθοδεύσεις του παρόντος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου