Μπάμπης Κανατσίδης
Υπάρχουν στιγμές στο ποδόσφαιρο που ένας προπονητής παύει να κρίνεται απλώς από τα αποτελέσματα της Κυριακής και αρχίζει να συνδέεται με μια ολόκληρη εποχή. Στον ΟΦΗ, το όνομα που βρίσκεται διαχρονικά σε αυτή την κατηγορία είναι ένα: Ευγένιος Γκέραρντ.
Τώρα, όμως, υπάρχει ένας Έλληνας προπονητής που μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο έχει βάλει το όνομά του σε μια συζήτηση που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε απρόσιτη. Ο Χρήστος Κόντης, ο άνθρωπος που για τους Ποριώτες είναι και «δικός τους», λόγω των ισχυρών δεσμών που διατηρεί από παιδί με τον Πόρο, έχει μετατρέψει τον ΟΦΗ σε ομάδα που σηκώνει τρόπαια και γράφει ευρωπαϊκή ιστορία.
Και όλα αυτά με ρυθμό εντυπωσιακό.
Ο Κόντης ανέλαβε τον ΟΦΗ τον Οκτώβριο του 2025. Λίγους μήνες αργότερα, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, επικρατώντας στον τελικό του ΠΑΟΚ με 3-2 στην παράταση. Ήταν το πρώτο Κύπελλο του ΟΦΗ μετά από 39 χρόνια και μόλις το δεύτερο στην ιστορία του συλλόγου.
Αλλά ο Κόντης δεν σταμάτησε εκεί.
Στις 12 Αυγούστου 2026 ήρθε και το Super Cup, με τον ΟΦΗ να αντιμετωπίζει την ΑΕΚ στο Παγκρήτιο. Η κανονική διάρκεια ολοκληρώθηκε 2-2 και οι Κρητικοί επικράτησαν 5-4 στα πέναλτι, κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία τους το συγκεκριμένο τρόπαιο.
Δύο τρόπαια μέσα σε λίγους μήνες.
Και μετά ήρθε η Ευρώπη.
Ο ΟΦΗ αντιμετώπισε την ΤΣΣΚΑ Σόφιας στα play-offs του Europa League. Στο πρώτο παιχνίδι, στο Παγκρήτιο, επικράτησε με 3-0, βάζοντας τις βάσεις για μια πρόκριση που θα αποτελούσε ιστορικό ορόσημο.
Στη ρεβάνς της Σόφιας, ο ΟΦΗ δεν πήγε να υπερασπιστεί φοβισμένα το αποτέλεσμα. Κέρδισε ξανά. 2-0. Με συνολικό σκορ 5-0, ο Κόντης και οι παίκτες του έστειλαν τον ΟΦΗ για πρώτη φορά στην ιστορία του στη League Phase του Europa League, σε κύρια φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Κάπου εδώ αρχίζει αναπόφευκτα η σύγκριση με τον άνθρωπο που σημάδεψε όσο κανείς άλλος την ιστορία του ΟΦΗ.
Ο Ευγένιος Γκέραρντ κάθισε στον πάγκο της κρητικής ομάδας από το 1985 έως το 2000, σε μια δεκαπενταετία που αποτελεί τη «χρυσή εποχή» του συλλόγου. Στην πρώτη του μεγάλη σεζόν, το 1985-86, ο ΟΦΗ τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα, μόλις πέντε βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό — την καλύτερη θέση στην ιστορία του στη μεγάλη κατηγορία. Την επόμενη σεζόν ήρθε το πρώτο Κύπελλο Ελλάδας, με τη νίκη επί του Ηρακλή στα πέναλτι.
Ο Γκέραρντ δημιούργησε έναν ΟΦΗ που δεν ήταν απλώς ανταγωνιστικός στην Ελλάδα. Τον έβγαλε στην Ευρώπη, κατέκτησε μαζί του το Βαλκανικό Κύπελλο το 1989, ενώ το 1993-94 τον οδήγησε σε μια από τις σπουδαιότερες ευρωπαϊκές πορείες της ιστορίας του, αποκλείοντας τη Σλάβια Πράγας και την Ατλέτικο Μαδρίτης και φτάνοντας μέχρι τους «16» του Κυπέλλου UEFA.
Γι' αυτό και η σύγκριση δεν είναι απλή.
Ο Γκέραρντ είχε δεκαπέντε χρόνια για να χτίσει τον δικό του ΟΦΗ. Ο Κόντης έχει μέχρι σήμερα λιγότερο από έναν χρόνο. Ο Ολλανδός δημιούργησε μια ολόκληρη ποδοσφαιρική κουλτούρα στην Κρήτη. Ο Έλληνας έχει, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, παραδώσει δύο τρόπαια και μια ιστορική ευρωπαϊκή πρόκριση.
Και υπάρχει μια όμορφη ειρωνεία στην ιστορία.
Πριν ακόμη γίνει προπονητής του ΟΦΗ, ο ίδιος ο Γκέραρντ είχε ενδιαφερθεί για τον Κόντη ως ποδοσφαιριστή. Είχε ρωτήσει τον Λύσανδρο Γεωργαμλή για εκείνον και, σύμφωνα με την αφήγηση του Κόντη, όταν ρώτησε αν είναι «νικητής», πήρε την απάντηση: «Πάρτον χθες». Η μεταγραφή τότε δεν έγινε. Ο Κόντης, όμως, έμελλε τελικά να επιστρέψει στον ΟΦΗ με έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο.
Σήμερα, ο ίδιος αποφεύγει με σεβασμό κάθε σύγκριση. «Ο Γκέραρντ ήταν μια τεράστια προσωπικότητα», έχει πει, ξεκαθαρίζοντας ότι προσπαθεί να γράψει τη δική του ιστορία.
Και ίσως αυτή να είναι η ουσία.
Ο Κόντης δεν χρειάζεται να γίνει ο «νέος Γκέραρντ». Έχει ήδη αρχίσει να γίνεται ο πρώτος Χρήστος Κόντης στην ιστορία του ΟΦΗ.
Και για τον Πόρο, υπάρχει ένας επιπλέον λόγος να παρακολουθεί αυτή την ιστορία με υπερηφάνεια. Ο άνθρωπος που σήμερα οδηγεί τους Κρητικούς στην κορυφή και στην Ευρώπη είναι ένας προπονητής που, μακριά από την Κρήτη, έχει συνδέσει μεγάλο μέρος της προσωπικής του ζωής και των παιδικών του χρόνων με το νησί.
Ο «Ποριώτης» Κόντης βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια πρόκληση που πριν από λίγους μήνες έμοιαζε υπερβολική: να αφήσει το δικό του αποτύπωμα δίπλα — όχι πίσω — από εκείνο του Γκέραρντ.
Ο Γκέραρντ είχε δεκαπέντε χρόνια.
Ο Κόντης έχει μόλις ξεκινήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου