Ο πρωθυπουργός αναζητά τηλεοπτικά πρόσωπα με μεγάλη αναγνωρισιμότητα για τις εκλογές του 2027 και τρία ονόματα προκαλούν ήδη συζητήσεις στην πολιτική και δημοσιογραφική πιάτσα. Η περίπτωση Πρετεντέρη για το Επικρατείας, οι υπολογισμοί για τον Πορτοσάλτε και ο Ζαχαρός που έμεινε χωρίς τηλεοπτική στέγη. Ποιος θα εγκαταλείψει το δημοσιογραφικό στούντιο για τη Βουλή και ποιος θα προτιμήσει να διατηρήσει τον σημερινό του ρόλο;
Προσέξτε να δείτε τι μαθαίνω για τα γαλάζια ψηφοδέλτια και ομολογώ ότι, όταν άκουσα τα ονόματα, σκέφτηκα πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να μετατρέψει τις επόμενες εκλογές σε προέκταση των τηλεοπτικών δελτίων και των ραδιοφωνικών εκπομπών. Διότι στην πολιτική πιάτσα κυκλοφορεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πληροφορία. Ο πρωθυπουργός θα ήθελε να δει τρεις πολύ γνωστούς δημοσιογράφους στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας: τον Γιάννη Πρετεντέρη, τον Άρη Πορτοσάλτε και τον Σταμάτη Ζαχαρό. Τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, τρεις διαφορετικές επαγγελματικές διαδρομές και τρεις περιπτώσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι σχεδιάζει ο Μητσοτάκης. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος από τους τρεις θα δεχόταν να ανταλλάξει το δημοσιογραφικό μικρόφωνο με μια θέση στο ψηφοδέλτιο του κυβερνώντος κόμματος. Διότι άλλο να σχολιάζεις καθημερινά τις αποφάσεις της κυβέρνησης και άλλο να αναλαμβάνεις προσωπικά το πολιτικό κόστος της υπεράσπισής τους.
Θα αρχίσω από τον Γιάννη Πρετεντέρη. Εδώ η ιστορία έχει ήδη αποκτήσει δημοσιότητα, καθώς από τα μέσα Οκτωβρίου κυκλοφορεί η πληροφορία ότι ο Μητσοτάκης εξετάζει το ενδεχόμενο να του προτείνει μια θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Και επειδή ο Πρετεντέρης δεν είναι κανένας πρωτάρης, θα σας θυμίσω ότι έχει δεχθεί και στο παρελθόν πολιτικές προτάσεις. Το είχε αποκαλύψει ο ίδιος σε συνέντευξή του, εξηγώντας ότι του είχαν γίνει προτάσεις από δύο ή τρία κόμματα, αλλά ουδέποτε επιδίωξε να αποκτήσει πολιτικό αξίωμα. Το ερώτημα είναι τι θα έκανε σήμερα, εάν ο ίδιος ο πρωθυπουργός τού πρόσφερε μια θέση στο Επικρατείας. Και εδώ έχω μια απορία. Γιατί ένας άνθρωπος που παρεμβαίνει καθημερινά στην πολιτική συζήτηση, διαθέτει την αναγνωρισιμότητα που διαθέτει και συνομιλεί με τους πρωταγωνιστές της εξουσίας να θελήσει να περιορίσει τον ρόλο του σε εκείνον ενός βουλευτή; Μην ξεχνάτε ότι η τηλεοπτική επιρροή και η κοινοβουλευτική ιδιότητα αποτελούν δύο εντελώς διαφορετικές μορφές δημόσιας παρουσίας. Και δεν είναι πάντοτε αυτονόητο ποια από τις δύο θεωρεί σημαντικότερη εκείνος που καλείται να επιλέξει.
Ο Πορτοσάλτε, ο ΣΚΑΪ και η πολιτική που συζητείται ήδη από τα μικρόφωνα
Πάμε τώρα στον Άρη Πορτοσάλτε, ο οποίος αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση. Ο γνωστός δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ έχει αποκτήσει ένα αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος, με συνεχείς παρεμβάσεις για την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, την οικονομία και τις πολιτικές εξελίξεις. Μόλις στις 9 Οκτωβρίου φιλοξένησε τον Μητσοτάκη στη ραδιοφωνική του εκπομπή και συζήτησαν ακόμη και το ενδεχόμενο να τεθεί ζήτημα αλλαγής ηγεσίας στη ΝΔ εάν το κόμμα περιοριστεί στο 25% στις επόμενες εκλογές.
Εδώ, λοιπόν, εμφανίζεται το δεύτερο όνομα της συζήτησης για τα ψηφοδέλτια. Και αναρωτιέμαι πώς θα αντιμετώπιζε ο Πορτοσάλτε μια ενδεχόμενη πρόσκληση από τον Μητσοτάκη. Θα προτιμούσε να συνεχίσει να σχολιάζει την πολιτική καθημερινότητα από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ ή θα τον ενδιέφερε να τη ζήσει από τα έδρανα της Βουλής; Διότι μια τέτοια επιλογή θα άλλαζε οριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονταν οι δημόσιες παρεμβάσεις του. Θα έπαυε να είναι απλώς ο δημοσιογράφος που διατυπώνει τις απόψεις του και θα αποκτούσε συγκεκριμένη κομματική ιδιότητα, με όλες τις υποχρεώσεις και τις αντιπαραθέσεις που τη συνοδεύουν.
Και επειδή ο Πορτοσάλτε γνωρίζει καλά τη δύναμη της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, φαντάζομαι ότι θα ζύγιζε ιδιαίτερα προσεκτικά μια τέτοια επιλογή.
Ο Ζαχαρός, η απόλυση από το ONE και η πολιτική στέγη που συζητείται
Η τρίτη περίπτωση, όμως, έχει ένα εντελώς διαφορετικό χαρακτηριστικό. Αναφέρομαι στον Σταμάτη Ζαχαρό, για τον οποίο σας είχα γράψει ήδη ότι κυκλοφορούν σενάρια πολιτικής αξιοποίησής του από τη Νέα Δημοκρατία.
Θυμίζω ότι στις 12 Οκτωβρίου ο δημοσιογράφος ανακοίνωσε το τέλος της συνεργασίας του με το ONE Channel, έπειτα από τον σάλο που προκάλεσε το σχόλιό του για την Εριέττα Μόλχο, θύμα της τραγωδίας των Τεμπών. Ο Ζαχαρός ζήτησε συγγνώμη για τη διατύπωσή του, αλλά η τηλεοπτική συνεργασία διακόπηκε. Και ποιος έσπευσε να τον υπερασπιστεί δημοσίως; Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος τον χαρακτήρισε εξαιρετικό δημοσιογράφο και υποστήριξε ότι αντιμετωπίστηκε διαφορετικά λόγω των πολιτικών του απόψεων.
Τώρα, λοιπόν, που ο Ζαχαρός βρίσκεται εκτός της συγκεκριμένης τηλεοπτικής συνεργασίας, η συζήτηση για πιθανή υποψηφιότητά του αποκτά νέα διάσταση. Θα μπορούσε η Νέα Δημοκρατία να του προσφέρει μια διαφορετική δημόσια διαδρομή; Και εάν συνέβαινε αυτό, πώς θα αντιμετωπιζόταν μια τέτοια επιλογή από εκείνους που είχαν επικρίνει τόσο έντονα τις πρόσφατες τοποθετήσεις του;
Εμένα, πάντως, μου προκαλεί ενδιαφέρον ότι ο υπουργός Υγείας είχε σπεύσει να του παράσχει τόσο θερμή δημόσια υποστήριξη. Και θα παρακολουθούσα εάν αυτή η συμπαράσταση αποκτήσει κάποια στιγμή και πολιτική συνέχεια. Γιατί από το σύνθημα «με τον Σταμάτη Ζαχαρό» μέχρι μια πιθανή υποψηφιότητα με τη ΝΔ υπάρχει μεγάλη απόσταση, αλλά η σχετική συζήτηση έχει ήδη αρχίσει.
Τρεις δημοσιογράφοι, τρεις διαφορετικές αποφάσεις και το στοίχημα του Μαξίμου
Και τώρα ερχόμαστε στην ουσία. Ο Μητσοτάκης έχει ήδη αρχίσει να ανακοινώνει νέες υποψηφιότητες για το 2027. Μόλις στις 19 Οκτωβρίου γνωστοποιήθηκαν έξι ακόμη πρόσωπα για τα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων και η δημοσιογράφος Έλενα Σώκου, που έχει αναλάβει τον συντονισμό του πρωθυπουργικού γραφείου στη Βόρεια Ελλάδα.
Η αναζήτηση ανθρώπων με αναγνωρισιμότητα και δημόσια παρουσία αποτελεί, επομένως, υπαρκτό στοιχείο της προεκλογικής προετοιμασίας. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην περίπτωση των Πρετεντέρη, Πορτοσάλτε και Ζαχαρού είναι ότι πρόκειται για πρόσωπα τα οποία δεν έχουν διαμορφώσει τη δημόσια εικόνα τους μέσα από την κλασική κομματική διαδρομή, αλλά μέσα από τη δημοσιογραφία.
Ο Πρετεντέρης έχει το βάρος μιας μακράς παρουσίας στο πολιτικό ρεπορτάζ. Ο Πορτοσάλτε διαθέτει ισχυρή ραδιοφωνική και τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα. Ο Ζαχαρός βρίσκεται σε μια περίοδο επαγγελματικής ανατροπής, μετά την αποχώρησή του από το ONE. Και οι τρεις θα έπρεπε να αποφασίσουν εάν θέλουν να αλλάξουν επαγγελματική και πολιτική ιδιότητα.
Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την πλευρά Μητσοτάκη. Δεν αρκεί να επιθυμεί ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο στο ψηφοδέλτιό του. Πρέπει να το πείσει ότι η υποψηφιότητα αποτελεί καλύτερη επιλογή από τη θέση που ήδη κατέχει στον δημόσιο διάλογο.
Θα σας πω, λοιπόν, τι περιμένω να μάθω. Εάν θα υπάρξουν συγκεκριμένες προτάσεις και προς τους τρεις, ποια εκλογική περιφέρεια θα μπορούσε να συζητηθεί για καθέναν και εάν κάποιος θα ζητήσει μια θέση στο Επικρατείας αντί να μπει στη μάχη του σταυρού.
Γιατί το πραγματικό πολιτικό παρασκήνιο δεν θα αφορά μόνο το ποιος δέχεται ή απορρίπτει μια πρόταση.
Θα αφορά και το ποιος θεωρεί ότι διαθέτει μεγαλύτερη επιρροή παραμένοντας δημοσιογράφος από όση θα μπορούσε να αποκτήσει ως βουλευτής.
Και κάτι τελευταίο, αναγνώστριες και αναγνώστες μου. Αν ο Μητσοτάκης καταφέρει τελικά να συγκεντρώσει και τους τρεις στο ίδιο ψηφοδέλτιο, θα πρόκειται για μια από τις πιο συζητημένες μετακινήσεις από τα μέσα ενημέρωσης στην πολιτική.
Μόνο που τότε θα πρέπει να συνηθίσουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Αντί να ρωτούν καθημερινά τους πολιτικούς τι σκοπεύουν να κάνουν, θα βρίσκονται οι ίδιοι στην πλευρά εκείνων που οφείλουν να απαντούν.
Και ομολογώ ότι μια τέτοια αλλαγή ρόλων θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου