Ο Σκάι, είναι ενας επιτυχημένος σταθμός. Αρέσει δεν αρέσει, η "πολιτική" του κατεύθυνση, τα δεδομένα της τηλεθέασης, υπογραμμίζουν την πορεία του. Εδώ και αρκετό χρόνο, αναρωτιόμαστε "είσαι σίγουρος, Γιάννη Αλαφούζο, ότι θέλεις ένα τέτοιο ..ύφος στον σταθμό σου;"
Προφανέστατα, γιατί πέρασε καιρός, ο ιδιοκτήτης του σταθμού τον ήθελε. Μέχρι χθες...
Ο Μπογδάνος, είναι ένα δείγμα "δουλικής δημοσιογραφίας και υπερβολής".
Προφανέστατα, το πλέον χαρακτηριστικό δείγμα της.
Ο Μπογδάνος, απλώς δέν ταιριάζει με την δημοσιογραφική αισθητική, όσων ακόμα πεισματικά εμμένουν στον πολιτικό πολιτισμό και στην δημοσιογραφική του έκφραση.
Είναι όμως, το μοναδικό δείγμα στον Σκάι, σε αυτήν την κατηγορία;
Έχει κι άλλο χαρακτηριστικό δείγμα της δημοσιογραφίας αυτής ο Σκάι, της δημοσιογραφίας του δίνω και παίρνω (μην ψάχνετε, μόνον σε οικονομικο επίπεδο, το όλο θέμα). Κι είναι τόσο ορατό, Γιάννη Αλαφούζο..
Συνήθως ο εκδοτικός χώρος, σε στιγμές πολιτικών εκρήξεων, αναζητά "δουλικά".
Είναι σίγουρο όμως, ότι επ' ολίγον, τα δουλικά προσφέρουν στον εκδότη και στην κοινή γνώμη.
Έρχονται όμως στιγμές αυτοκριτικής -έχουν κι οι εκδότες απ' αυτές- που αντιλαμβάνονται πως είναι άσχημο, να μην έχεις καθαρά επαγγελματίες, που σέβονται την δουλειά τους, δεν κάνουν πολιτική για προσωπική ανέλιξη και κυρίως δεν κτυπιούνται σαν καραγκιόζηδες μπροστα στην οθόνη...
Κάτι σαν πολιτικό survivor...Kι εσύ Γιάννη μου, έχεις τουλάχιστον έναν ακόμα από δαύτους...Τον βρήκες ε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου