ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ- ΙΕΡΑΡΧΙΑ: BIOI ΠΑΡΑΛΛΗΛΟI Ή ΠΩΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ…ΣΥΡΙΖΑ

Το κύμα λαθρομεταναστών στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο δημιούργησε μία ευκαιρία στην κυβέρνηση να αποδείξει το εάν έχει  τα κότσια να αντιμετωπίσει κρίσεις σε εθνικό επίπεδο. Και απέδειξε προς το παρόν-μία ενέργεια που σε γεμίζει υπερηφάνεια σήμερα, υπάρχει η απευκτέα πιθανότητα, να σε τοποθετήσει στο περιθώριο αύριο, άλλωστε όλα εκ του αποτελέσματος κρίνονται-ότι και την θέληση και την αποφασιστικότητα και το κουράγιο είχε να πει όχι στα σχέδια του Ερντογάν.

Ταυτόχρονα ήταν μία θαυμάσια ευκαιρία για τον Σύριζα, να καταδείξει πόσο υπεύθυνη αντιπολίτευση είναι. Και τελικά αποτέλεσε τον …Γολγοθά του. Ανόητοι, απάτριδες, χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης και ελάχιστου πατριωτικού συναισθήματος έγραψαν στα παλαιότερα υποδήματά τους την ανασφάλεια των πολιτών, την ανάγκη εθνικής ομοψυχίας και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Όσο ο Τσίπρας άγεται και φέρεται από την αριστερόστροφη, βλακώδη συνιστώσα του και από γραφικούς τύπους, δεν έχει ελπίδα ούτε στην αξιωματική αντιπολίτευση να μείνει. Ήταν τέτοια η ανοησία ορισμένων στελεχών και βουλευτών του Σύριζα, που αναρωτιέται κανείς εάν τελικά- ακόμα κι αν δεν διαθέτουν το ελάχιστο πατριωτικό συναίσθημα -δεν φαίνεται να διαθέτουν ούτε το ελάχιστο κομματικό ένστικτο αυτοσυντήρησης.

Η υπόθεση του Έβρου εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Σύριζα. Θα κάνει πολύ καιρό να συνέλθει από την πλήρη απαξίωση.

Η άλλη πληγή των ημερών μας, η λαίλαπα του κορονοϊού έφερε τους Έλληνες απέναντι από την Εκκλησία. Αντί η Ιεραρχία να κατανοήσει ότι έπρεπε κι αυτή να συνεισφέρει στην όλη προσπάθεια, έφθασε στο ανώτερο σημείο σκοταδισμού και απόλυτης θρησκευτικής ανοησίας και φανατισμού. Επιχειρούν οι Ιεράρχες εν έτει 2020, να πείσουν τον μέσο ..θρησκευόμενο Έλληνα, ότι η Αγία Κοινωνία ενεργεί ως θαυματουργό φάρμακο και δεν προσβάλλεται από τον κορονοϊό, ίδια κι όμοια δηλαδή με τις  αλοιφές του Βελόπουλου.

Η στάση αυτή της ιεραρχίας κλονίζει το θρησκευτικό συναίσθημα των ορθά σκεπτόμενων πολιτών, τους προκαλεί και τους δημιουργεί πολλά ερωτηματικά, όσον αφορά τον θρησκευτικό φανατισμό της ιεραρχίας. Σε ποιον κόσμο ζουν οι ιεράρχες; Αποτελούν τελικά κομμάτι της κοινωνίας μας ή έχουν δημιουργήσει τον δικό τους ψεύτικο γεμάτο ανοησίες, κόσμο; Και τι μπορεί να περιμένουν οι πολίτες από αυτούς, όταν παραμένουν προσηλωμένοι, ακόμη και για θέματα υγείας των συνανθρώπων τους, σε ανόητες φανατικές αγκυλώσεις και θρησκευτικές εμμονές;

Πιθανότατα το διάγγελμα του Κυριάκου Μητσοτάκη -ίσως η μοναδική επιτυχημένη μέχρι σήμερα παρέμβασή του- να αποτελέσει το έναυσμα, για να αναλογισθεί από την μία πλευρά η ιεραρχία τις ευθύνες της κι από την άλλη πλευρά η πολιτεία, μήπως πρέπει να τελειώσει αυτό το εντελώς σε παγκόσμιο επίπεδο, αναχρονιστικό παραμύθι και προχωρήσει επιτέλους ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας. 
Νισάφι πια με τις ανοησίες….