ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΟΡΦΙΔΗΣ
Oι δασμοί είναι όπλο και εργαλείο άσκησης πολιτικής και υπό αυτή την ιδιότητα η κίνηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει δασμό μόνο 10% στα προϊόντα απ’ την Τουρκία και την Αίγυπτο αλλάζουν σημαντικά τους όρους ενός “αθόρυβου πολέμου” που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια επί αμερικανικού εδάφους. Κι αυτός αφορά τα μερίδια σε δύο κατηγορίες προϊόντων που ως Ελλάδα προσπαθούσαμε να “χτίσουμε” μία καλύτερη παρουσία τα τελευταία χρόνια, την ελιά και το ελαιόλαδο. Ως εκ τούτου και η ανησυχία έκδηλη των ανθρώπων όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας για τις εξελίξεις κατά τη διάρκεια συνεδρίου που διοργάνωσε χθες η εταιρεία Μύλοι Σόγιας για τις αγορές των βρώσιμων ελαίων!
Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, το 2024 οι ελληνικές εξαγωγές ελιάς στις ΗΠΑ έφθασαν τα 201 εκατ. ευρώ και ελαιολάδου τα 75 εκατ. ευρώ (εκ των οποίων τα 65 εκατ. ευρώ περίπου αφορούσε έξτρα παρθένο).
Τα νούμερα αναμφίβολα είναι μικρά σε σχέση με τον διεθνή ανταγωνισμό ευρύτερα, δεν παύουν όμως να κρύβουν πίσω τους μία δυναμική που χτιζόταν τα τελευταία χρόνια. Μόνο που η τελευταία, όπως προειδοποιούσαν οι επαγγελματίες του χώρου κινδυνεύει να «βρει» στον τοίχο των δασμών.
«Προς το παρόν δημιουργείται ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τα ελληνικά προϊόντα σε σχέση με αυτά των μεγαλύτερων ανταγωνιστών», λέει στο newmoney ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου “Μύλοι Σόγιας” κ. Στάθης Γιαβρόγλου. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι πλέον ως “μεγάλοι ανταγωνιστές” επί αμερικανικού εδάφους δεν είναι οι Ισπανοί και οι Ιταλοί, που αναμφίβολα ελέγχουν το μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς ελαιολάδου και ελιάς, αλλά οι Τούρκοι, οι Τυνήσιοι και οι Αιγύπτιοι. «Το προς το παρόν το λέω διότι έχω την πεποίθηση ότι θα ξεκινήσει διαπραγμάτευση γι αυτό, οπότε έχουμε την ελπίδα ότι μπορεί το ελαιόλαδο τουλάχιστον να εξαιρεθεί απ’ το δασμό 20% που επιβλήθηκε σε όλη την ΕΕ», σημειώνει ο κ. Γιαβρόγλου.
Σε κάθε περίπτωση πάντως όλα δείχνουν να ευνοούν κυρίως την Τουρκία. «Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει κάνει άλματα τόσο σε επίπεδο ποιότητας όσο και ποσότητας», λέει στο newmoney ο Γενικός Διευθυντής της “Ελληνικά Εκλεκτά Έλαια”, θυγατρικής του Ομίλου “Μύλοι Σόγιας” κ. Δημήτρης Δαμπασίνας. «Δεν είναι τυχαίο ότι το τουρκικό ελαιόλαδο μέσα σε λίγα χρόνια έχει καταφέρει να διπλασιάσει το μερίδιο του στις αμερικανικές εισαγωγές, ξεπερνώντας το ελληνικό. Τώρα θα αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερο οικονομικό πλεονέκτημα έναντι όλων των ευρωπαϊκών προϊόντων», προσθέτει.
Την εικόνα των ανακατατάξεων σκιαγραφούν εν μέρει τα στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας για τις ποσότητες ελαιολάδου και πυρηνελαίου που εισάγουν οι ΗΠΑ από διάφορες χώρες. Σημειωτέον πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη εισαγωγό χώρα ελαιολάδου
Σύμφωνα με αυτά απ’ το 2018 ως το 2024 η Ισπανία εξήγαγε κατά μ.ο. σχεδόν 126 χιλ. τόνους στις ΗΠΑ ή περίπου το 34% των συνολικών αμερικανικών εισαγωγών ελαιολάδου. Αντίστοιχα η Ιταλία 114 χιλ. τόνους (31%), η Τυνησία 57 χιλ. τόνους (15%), η Τουρκία σχεδόν 23 χιλ. τόνους (6%), η Πορτογαλία με 14 χιλ. τόνους (4%), η Ελλάδα 12 χιλ. τόνους (3%) και η Αργεντινή με 9 χιλ. τόνους περίπου (2%). Συνολικά οι ΗΠΑ, με ετήσιους όγκους που ξεπερνούν τους 360.000 τόνους και μέσο όρο εξαετίας σχεδόν 373.000, αποτελούν μακράν τον μεγαλύτερο εισαγωγέα παγκοσμίως, σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας που παρουσίασε ο Μανώλης Γιαννούλης, πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου (ΕΔΟΕ).
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ανάγκη στρατηγικής στήριξης της ελληνικής ελαιοπαραγωγής είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ, υπογραμμίστηκε στο συνέδριο με την επισήμανση μάλιστα πως άλλες ευρωπαϊκές ελαιοπαραγωγικές χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία εξετάζουν το ενδεχόμενο στήριξης των εξαγωγών τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου