Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 99 ετών άφησε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν κορυφαία Ελληνογαλλίδα βυζαντινολόγος ιστορικός, διεθνούς φήμης για το έργο της στη μελέτη του Βυζαντίου.
Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας (1967) και η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόνης (1976), αναγνωρισμένη ως μία από τις σπουδαιότερες πνευματικές προσωπικότητες, ενώ είχε βραβευτεί, μεταξύ άλλων, με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, ενώ βραβεύσεις είχε και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Ποια ήταν η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς. Ο πατέρας της, Νίκος Γλύκατζης, ήταν έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογένειας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, που προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας. Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και ακολούθως σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ανέλαβε την ευθύνη για τις μαθήτριες του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Στα Δεκεμβριανά ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών κατά την υποχώρησή του από την Αττική, επιστρέφοντας στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Τη δεκαετία του 1950, ενώ φοιτούσε στο πανεπιστήμιο, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.
Το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές και δύο χρόνια αργότερα διορίστηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS). Το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 απέκτησε το δίπλωμα doctorat ès lettres με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, η οποία εκδόθηκε ως «Byzance et la mer». Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, ενώ το 1970-1973 υπηρέτησε ως Αντιπρύτανις και το 1976 εξελέγη Πρύτανις της Σορβόννης, καθιστώντας την την πρώτη γυναίκα πρύτανη στα 700 χρόνια ιστορίας του πανεπιστημίου και την πρώτη γυναίκα παγκοσμίως σε ανάλογη θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Στο Παρίσι γνώρισε τον Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του γαλλικού Ναυτικού από μεγαλοαστική οικογένεια, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν, και παρέμεινε μόνιμα μέχρι το τέλος της ζωής της.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ανέλαβε πολλές ηγετικές θέσεις σε ακαδημαϊκά και πολιτιστικά ιδρύματα. Ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα στη Γαλλία, του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών. Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, Πρύτανις της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg, του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης και του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στο Παρίσι. Ήταν μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λαμπράκη και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών.
Στο συγγραφικό της έργο, μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι στον τάφο της Βεργίνας είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, θέμα που αναλύει στο βιβλίο της «Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών». Το 2019 συμμετείχε, μαζί με άλλες προσωπικότητες, στην πρωτοβουλία για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και υπηρέτησε μέλος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου