Ευημερούν οι αριθμοί, πεινούν οι πολίτες: Το πλεόνασμα του 4,9% «στρώνει» το χαλί για επικοινωνιακή ελεημοσύνη της κυβέρνησης

 


 



Στα 12,13 δισ. ευρώ εκτινάχθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2025, αποκαλύπτοντας μια πρωτοφανή αφαίμαξη που μεταφράζεται σε δήθεν «δημοσιονομικό χώρο» για τα κυβερνητικά επιδόματα

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ και πιστοποίησε η Eurostat προκαλούν ίλιγγο, καθώς το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2025 εκτοξεύτηκε στο 4,9% του ΑΕΠ. Πρόκειται για ένα ποσό μαμούθ, ύψους 12,13 δισ. ευρώ, το οποίο ξεπέρασε τους στόχους κατά 500 εκατομμύρια. Αυτή η υπεραπόδοση, που η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπεύδει να βαφτίσει ως «επιτυχία», δεν είναι τίποτα άλλο από το αποτέλεσμα της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής και της έμμεσης φορολόγησης που πλήρωσαν οι Έλληνες καταναλωτές στα ράφια της ακρίβειας.

Το δυσβάσταχτο χρέος των 362 δισ. ευρώ και η εικονική βελτίωση των οικονομικών δεικτών

Παρά τις θριαμβολογίες, το ακαθάριστο ενοποιημένο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης παραμένει ένας εφιάλτης που υποθηκεύει το μέλλον της χώρας, αγγίζοντας τα 362,9 δισ. ευρώ ή το 146,1% του ΑΕΠ. Ενώ το πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης εκτιμάται στα 4,29 δισ. ευρώ, η στατιστική αυτή ευημερία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την καθημερινή επιβίωση των νοικοκυριών. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτούς τους αριθμούς ως προπέτασμα καπνού για να ανακοινώσει πακέτα στήριξης που αποτελούν ουσιαστικά την επιστροφή ενός ελάχιστου μέρους των χρημάτων που έχουν ήδη υφαιρέσει από τους φορολογούμενους.
Η εργαλειοποίηση των στατιστικών στοιχείων ως όχημα για τα προεκλογικού τύπου βοηθήματα

Η πιστοποίηση του «δημοσιονομικού χώρου» από την Eurostat στρώνει το χαλί στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη νέα δέσμη στοχευμένων παροχών. Ωστόσο, η υπέρβαση του στόχου κατά μισό δισεκατομμύριο ευρώ αναδεικνύει την τακτική της συνειδητής υποεκτίμησης των εσόδων, ώστε να δημιουργείται τεχνητά μια «δεξαμενή» για επικοινωνιακά μερίσματα. Η στατιστική αρχή επιβεβαιώνει την εικόνα μιας χώρας που ευημερεί στους πίνακες του ESA 2010, την ώρα που το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώνεται κάτω από το βάρος του δημόσιου χρέους και των πλεονασμάτων-μαμούθ.