Οι δηλώσεις εκείνες άνοιξαν μια μεγάλη δημόσια συζήτηση για το αν το ρουσφέτι θεωρείται πρόβλημα προς εξάλειψη ή μια «κανονικότητα» που απλώς όλοι αποδέχονται.

Εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα. Ποια είναι τελικά η επίσημη θέση της κυβέρνησης; Είναι αυτή που εξέφρασε ο Πρωθυπουργός, ότι το ρουσφέτι αποτελεί παθογένεια που πρέπει να εξαλειφθεί; Ή είναι αυτή που εξέφρασε ο υπουργός Υγείας, ότι όλοι κάνουν ρουσφέτια και επομένως πρόκειται για μια σχεδόν αναπόφευκτη πολιτική πρακτική;

Δεν μπορούν να ισχύουν και τα δύο ταυτόχρονα. Διότι αν πράγματι το ρουσφέτι αποτελεί μάστιγα για τη χώρα, τότε όσοι το δικαιολογούν πολιτικά οφείλουν να το αποδοκιμάσουν.

Αν, αντίθετα, θεωρείται φυσιολογικό εργαλείο άσκησης πολιτικής, τότε οι χθεσινές εξαγγελίες κινδυνεύουν να εκληφθούν ως ακόμη μία επικοινωνιακή διακήρυξη χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.

Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες διακηρύξεις. Χρειάζονται συνέπεια.

Το ρουσφέτι δεν καταπολεμάται με συνθήματα. Καταπολεμάται με διαφάνεια στις προσλήψεις, αξιοκρατία στις τοποθετήσεις, ίσους κανόνες για όλους και κυρίως με πολιτική βούληση που αποδεικνύεται στην πράξη.

Γιατί όταν την ίδια περίοδο ακούγονται δύο εντελώς διαφορετικά μηνύματα από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, ο πολίτης εύλογα αναρωτιέται,αν η μάχη κατά του ρουσφετιού είναι πραγματικός στόχος ή απλώς ένα ακόμη σύνθημα.

 

Άγγελος Αγραφιώτης

Σύμβουλος Διαχείρισης Κρίσεων

Υποψήφιος Βουλευτής

ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΛΥΣΗΣ

Μαγνησίας