Στοιχεία για σχέσεις εταιρειών του κλάδου με δημόσιους φορείς και έργα που συνδέονται με ευρωπαϊκούς πόρους έχουν φτάσει στους Ευρωπαίους Εντεταλμένους Εισαγγελείς
Η παλιά υπόθεση των 270.000 ευρώ, οι δημοσκοπήσεις των ευρωεκλογών που έφταναν έως το 34,3% για τη ΝΔ και η σημερινή μάχη γύρω από το 30%
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Με τους δημοσκόπους στην Ελλάδα έχουμε ζήσει πολλά. Από τις εποχές που ο «καταλληλότερος πρωθυπουργός» μετατρεπόταν περίπου σε ξεχωριστό πολιτικό θεσμό μέχρι τις σημερινές εκτιμήσεις ψήφου, τις αναγωγές, τα online panels και τις ξαφνικές διαφορές τεσσάρων και πέντε μονάδων ανάμεσα σε αυτό που δηλώνει ο ερωτώμενος και σε αυτό που τελικά βλέπουμε στον μεγάλο πίνακα της τηλεόρασης. Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι πια μία μέτρηση που δημοσιεύεται και ξεχνιέται. Βγάζουν τίτλους, δημιουργούν αίσθηση νικητή και ηττημένου, επηρεάζουν κομματικούς μηχανισμούς, χρηματοδότες, στελέχη, ακόμη και ψηφοφόρους που αναρωτιούνται αν η ψήφος τους «πιάνει τόπο». Γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία μία ιστορία που είχε αρχίσει να κυκλοφορεί πριν από μερικές εβδομάδες και πλέον αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Σύμφωνα με πληροφορίες, φάκελος με στοιχεία γύρω από δημόσιες αναθέσεις σε εταιρείες του κλάδου και έργα που συνδέονται με ευρωπαϊκούς πόρους έχει φτάσει στους Ευρωπαίους Εντεταλμένους Εισαγγελείς. Ο φάκελος αποδίδεται σε συγκλονιστικά στοιχεία και το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στη διαδρομή του χρήματος, στις συμβάσεις, στις αναθέσεις και στις επιχειρηματικές σχέσεις που αναπτύσσονται παράλληλα με την παραγωγή πολιτικών μετρήσεων.
Το θέμα δεν έπεσε από τον ουρανό. Υπάρχει προηγούμενο και μάλιστα καταγεγραμμένο μέσα στη Βουλή. Η Reposition Strategy, εταιρεία του ίδιου ιδιοκτήτη με την Opinion Poll, είχε πάρει από την ΕΔΥΤΕ τρεις συμβάσεις με απευθείας ανάθεση συνολικού ύψους 270.000 ευρώ για υπηρεσίες υποστήριξης που συνδέονταν με την ταξιδιωτική πλατφόρμα της περιόδου της πανδημίας. Η υπόθεση έφτασε στην Εξεταστική Επιτροπή και ο τότε πρόεδρος της ΕΔΥΤΕ, Στέφανος Κόλλιας, υποστήριξε ότι η Reposition επελέγη λόγω οικονομικής προσφοράς και ικανότητας να εκτελέσει το έργο. Από την άλλη πλευρά, βουλευτές της αντιπολίτευσης έβαλαν τότε στο τραπέζι μία σειρά από ερωτήματα για τον τρόπο της ανάθεσης και τη σχέση με το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Το ουσιαστικό στοιχείο πάντως έμεινε και δεν χάθηκε μέσα στον κομματικό καβγά: Opinion Poll και Reposition Strategy βρίσκονταν κάτω από τον ίδιο ιδιοκτησιακό έλεγχο και η δεύτερη είχε λάβει 270.000 ευρώ σε απευθείας αναθέσεις από δημόσιο φορέα. Για έναν κλάδο που απαιτεί από το κοινό να εμπιστεύεται την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του, τέτοιες οικονομικές διαδρομές προφανώς ενδιαφέρουν. Και πολύ.
Εδώ βρίσκεται το λεπτό σημείο που επί χρόνια κάποιοι κάνουν ότι δεν βλέπουν. Οι εταιρείες ερευνών δεν κάνουν μόνο πολιτικές δημοσκοπήσεις. Παίρνουν δουλειές από ιδιώτες, οργανισμούς, δήμους, υπουργεία, κρατικούς φορείς, κάνουν έρευνες αγοράς, αξιολογήσεις υπηρεσιών, μελέτες και αναλύσεις. Όλα απολύτως υπαρκτά επαγγελματικά αντικείμενα. Όταν όμως η ίδια επιχειρηματική σφαίρα που έχει οικονομικές σχέσεις με το κράτος εμφανίζεται ταυτόχρονα κάθε Κυριακή να μας ενημερώνει αν η κυβέρνηση ανεβαίνει, πέφτει, «αντέχει» ή ανακάμπτει, ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει πολύ περισσότερα από το μέγεθος του δείγματος και το στατιστικό σφάλμα. Ποιος πλήρωσε την έρευνα, ποιες άλλες δουλειές έχει πάρει η εταιρεία, ποια υπουργεία ή δημόσιοι οργανισμοί έχουν συνεργαστεί μαζί της, ποια είναι τα ποσά και ποιες οι διαδικασίες. Αυτά δεν είναι κουτσομπολιό. Είναι το στοιχειώδες πλαίσιο μέσα στο οποίο κρίνεται η αξιοπιστία εκείνου που κάθε εβδομάδα ζητά από ολόκληρη τη χώρα να εμπιστευτεί τους αριθμούς του.
Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο επειδή έχουμε φρέσκια μνήμη. Ευρωεκλογές 2024. Την παραμονή της κάλπης οι τέσσερις μεγάλες τελευταίες μετρήσεις έδιναν στη Νέα Δημοκρατία πολύ ψηλές οροφές. Η Alco έδινε 29,2%-33,6%, η MRB 29%-34%, η Pulse 28,1%-33,9% και η Metron Analysis 29,7%-34,3%. Η κάλπη έγραψε 28,31%. Το πιο ενδιαφέρον δεν είναι ότι δεν βγήκε το 34%. Σε τρεις από τις τέσσερις μετρήσεις η Νέα Δημοκρατία κατέληξε χαμηλότερα ακόμη και από το κατώτερο άκρο του εύρους που είχε δημοσιευθεί. Μόνο η Pulse είχε μέσα στο εύρος της το τελικό αποτέλεσμα. Και επειδή πολλές φορές στην Ελλάδα έχουμε κοντή μνήμη, αξίζει να το επαναλαμβάνουμε. Λίγες ώρες πριν ψηφίσει η χώρα, υπήρχαν εκτιμήσεις με οροφή 34,3%. Η χώρα ψήφισε και έδωσε 28,31%.
Σήμερα βλέπουμε ξανά μεγάλη συζήτηση γύρω από την «εκτίμηση ψήφου», ένα μέγεθος που έχει καταλήξει σχεδόν να καταπίνει την ίδια την πρόθεση. Ένα κόμμα μπορεί να καταγράφεται γύρω στο 25%-26% στην ευθεία ερώτηση και λίγα λεπτά αργότερα, μέσα στην ίδια παρουσίαση, να βρίσκεται πάνω από το 30% επειδή μπήκε η αναγωγή. Υπάρχει μεθοδολογία (έστω και αντιεπιστημονική) πίσω από αυτή τη διαδικασία, αλλά υπάρχει και ένα απλό πολιτικό αποτέλεσμα που δεν χρειάζεται πτυχίο στατιστικής για να το καταλάβεις. Άλλο τίτλος «η ΝΔ στο 25,8%» και άλλο «η ΝΔ πάνω από 30%». Το δεύτερο φτιάχνει διαφορετικό κλίμα, διαφορετική αίσθηση αντοχής, διαφορετική συζήτηση στα τηλεοπτικά πάνελ. Όταν λοιπόν μία επεξεργασία μπορεί να αλλάξει τόσο πολύ την πολιτική αφήγηση, είναι λογικό να ζητάς όσο γίνεται μεγαλύτερη διαφάνεια για τον τρόπο που παράγεται και, κυρίως, για εκείνους που την παράγουν.
Ο φάκελος που, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, έχει φτάσει στους Ευρωπαίους Εντεταλμένους Εισαγγελείς αφορά ακριβώς στο κομμάτι που μπορεί να ελεγχθεί χωρίς πολιτικές κορώνες: τις αναθέσεις και το χρήμα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με επικεφαλής ακόμη τη Λάουρα Κοβέσι, έχει αρμοδιότητα στις υποθέσεις που αγγίζουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ στην Ελλάδα λειτουργεί μέσω των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων. Αν στον φάκελο υπάρχουν συμβάσεις που συνδέονται με κοινοτική χρηματοδότηση, εκεί βρίσκεται το εισαγγελικό ενδιαφέρον. Τα υπόλοιπα, αν και εφόσον υπάρξουν εξελίξεις, θα φανούν στην πορεία. Το πολιτικό θέμα όμως είναι ήδη μπροστά μας και είναι πολύ μεγαλύτερο από το ποιος κέρδισε μισή μονάδα σε μία κυριακάτικη μέτρηση.
Οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν αποκτήσει τεράστια επιρροή στον ελληνικό δημόσιο βίο και μαζί με την επιρροή έρχεται και μία υποχρέωση που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν αγγαρεία. Να είναι καθαρές όλες οι σχέσεις. Οι εντολείς, οι κρατικές συμβάσεις, οι αναθέσεις, τα ποσά, η μεθοδολογία, οι αναγωγές. Όλα πάνω στο τραπέζι. Γιατί αν μία εταιρεία μπορεί με μία μέτρηση να κάνει ένα κόμμα να πανηγυρίζει, ένα άλλο να βυθιστεί στην εσωστρέφεια και ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα να συζητά για εβδομάδες πάνω στους δικούς της αριθμούς, δεν είναι υπερβολική απαίτηση να ξέρουμε και ποιοι αριθμοί υπάρχουν στους δικούς της λογαριασμούς.
Οι δημοσκόποι μετρούν εδώ και χρόνια τους πολιτικούς και την κοινωνία. Με τις τελευταίες εξελίξεις, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να μετρηθούν λίγο περισσότερο και οι ίδιοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου