Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ Η ΧΩΡΑ ΘΑ ΕΧΑΝΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΕΛΙΚΑ ΣΚΛΗΡΑ ΑΝΤΡΑΚΙΑ …Ο ΑΡΟΥΛΗΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΗΟ Ε;ΚΑΙ Ο ΠΡΟΚΟΠΗΣ Ε;

ΦΑΗΛΟ ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΛΟΓΟ …ΓΥΡΝΑ ΜΟΝΑΧΟ ΤΟΥ.ΞΕΠΕΖΕΨΕ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ …ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ.

H ομιλία του Αντώνη Σαμαρά  προς βουλευτές του κόμματός του όπου και εξήγησε γιατί αναγκάσθηκε να συμφωνήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας ήταν σαφής....
Όσοι γνώριζαν τις ευρωπαϊκές πιέσεις και τι  διακυβευόταν  ήταν σίγουροι ότι ο Μεσσήνιος πολιτικός θα αναγκαζόταν κάποτε να υποχωρήσει. Η στάση του Αντώνη Σαμαρά παρά τα όσα λέγονται κατόπιν εορτής από εκείνους που τον κατακρίνουν ήταν ορθή. Ήταν λογική και απόλυτα ταυτισμένη με την τραγική μας πραγματικότητα.
Πιθανότατα εγκλωβισμένος σε ένα ηρωικό έπος από εκείνα που δεν χαρακτηρίζονται πλέον όμως με ιαχές-αέρα αέρα-αλλά με κόψιμο επιδοτήσεων μισθών και συντάξεων, ο Αντώνης πολέμησε γενναία έως την τελευταία στιγμή. Αναγκάσθηκε κάποια στιγμή να κατέβει  από το άλογο, όπως θα τον ήθελε ο Φαήλος και όλοι εμείς οι δεξιοί, αλλα όπως και να χουν τα πράγματα μπορεί το άλογο να έχει μείνει στήλη άλατος με αυτά που συνέβησαν αλλα κι αυτό –το άλογο-ευτυχισμένο είναι αφού σαν πεταλούδα μπορεί να γύρνα ελεύθερο μέχρι να βρεθεί κανένας τρελός …Ιβανοης για να το καβαλήσει…
Ξέχωρα από τα ειρωνικά σχόλια και το πικρόχολο χιούμορ, αποτέλεσμα όχι τόσο της αποτυχημένης προσπάθειας να αναδειχτεί η ανεξάρτητη φωνή του Αντώνη Σαμαρά όσο  της υπέρμετρης φιλοδοξίας κάποιων π ου τους αφήνει ακόμα να  ψάλουν ύμνους όταν ..φτερνίζεται, ο Σαμαράς απέδειξε στους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν .Γιατί αυτό ψάχνουν οι ερμοι :Γι αυτό και ήθελαν συγκυβέρνηση για να διαπιστώσουν πόσο επαναστάτες-ανατριχιάζει και στον όρο η Μερκελ-αυτοί οι περίεργοι τραχείς λαϊκοί δεξιοί.
Τώρα εάν αυτή η στάση Σαμαρά τον ωφελήσει η όχι αυτό εξαρτάται και από το κατά πόσο θα εμπλακεί η Νέα Δημοκρατία στα καθημερινά δρώμενα για τις υπόλοιπες  εκατό ημέρες. Είναι σίγουρο πάντως ότι η φιλελεύθερη παράταξη θα υποστεί φθορά. Ήδη ξεκίνησαν τον πόλεμο φθοράς της ακόμη και εκείνοι οι σκληροί που απατεώνα ανέβαζαν απατεώνα κατέβαζαν τον Γιωργάκη. Τώρα διπρόσωπο φωνάζουν τον Αντώνη και προκειμένου να πείσουν για το δίκαιο των επιχειρημάτων τους αναλύουν την σταδιακή του μεταμόρφωση χωρίς όμως να αναφέρουν και τα δικά του επιχειρήματα…
Μέσα σε όλο αυτό τον ορυμαγδό καλό θα ήταν  να θυμηθούμε «τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά» που έκαναν επανάσταση με ξύλινα σπαθιά, ζητώντας το κεφάλι του Άρη Σπηλιωτόπουλου που τόλμησε να ξεστομίσει ,πριν γίνει ,αυτό που έκανε μετά ο Αντώνης. Βιάστηκαν. Όπως βιάστηκαν να λοιδορήσουν και τον Προκόπη που φώναζε και ωρυόταν ότι το Δημοψήφισμα «κάτι άλλο έκρυβε» και φυσικά ότι «δεν μπορεί να γίνει».