Γιορτή σήμερα, Πέμπτη 23/4 – ποιοι γιορτάζουν σήμερα σύμφωνα με το εορτολόγιο Απριλίου. Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος, των Μαρτύρων Ανατολίου και Πρωτολέοντος του στρατηλάτου, καθώς και των Μαρτύρων Δονάτου και Θερινού.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Έτσι, την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026 γιορτάζουν τα εξής ονόματα:
Γεώργιος, Γεωργής, Γιώργος, Γιώργης, Γιορίκας, Γεωργία, Γιωργία, Γεωργούλα, Γωγώ, Τζωρτζίνα
Γεωργιάννα
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Ακόμα, την 23η Απριλίου έχει οριστεί η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.
Γιορτή 23/4 – Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος
Ο Άγιος Γεώργιος Τροπαιοφόρος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους δημοφιλέστερους Αγίους ολόκληρου του χριστιανικού κόσμου και τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου, ημέρα του μαρτυρικού του θανάτου στη Νικομήδεια το 303 μ.Χ. Η Εκκλησία τον αποκαλεί Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο, ενώ στην Ελλάδα σπανίζει περιοχή που να μη διαθέτει ναό ή εξωκλήσι αφιερωμένο στη μνήμη του. Το όνομα Γεώργιος, εξάλλου, παραμένει ένα από τα πιο διαδεδομένα βαπτιστικά ονόματα στη χώρα, αποτυπώνοντας τη βαθιά λαϊκή ευλάβεια που περιβάλλει τη μορφή του.
Μάλιστα, σύμφωνα με τους συναξαριστές και την Ιερή Παράδοση που επικαλείται το sansimera.gr, ο Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ 275 και 281 μ.Χ. στη Νικομήδεια της Βιθυνίας. Ο πατέρας του, Γερόντιος, ανήκε σε πλούσια οικογένεια της Καππαδοκίας και σταδιοδρομούσε ως στρατιωτικός και μέλος της Συγκλήτου. Η μητέρα του, Πολυχρονία, καταγόταν από τη Λύδδα της Παλαιστίνης. Και οι δύο γονείς είχαν ήδη δεχθεί το βάπτισμα, γεγονός καθοριστικό για τη χριστιανική ανατροφή του νεαρού Γεωργίου.
Ύστερα από τον θάνατο του Γεροντίου, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Λύδδα, τη γενέτειρα της Πολυχρονίας. Εκεί ο Γεώργιος ανδρώθηκε και αποφάσισε να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα, εντασσόμενος στον Ρωμαϊκό Στρατό. Οι στρατιωτικές του ικανότητες και το θάρρος του δεν πέρασαν απαρατήρητα: ανήλθε γρήγορα στο αξίωμα του Τριβούνου και στη συνέχεια ο ίδιος ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον προήγαγε σε Δούκα και Κόμη, τοποθετώντας τον στο σώμα της αυτοκρατορικής φρουράς.
Πάντως, το 303 μ.Χ. ο Διοκλητιανός εξαπέλυσε έναν από τους αγριότερους διωγμούς κατά των Χριστιανών στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Γεώργιος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις αυτοκρατορικές διαταγές και ομολόγησε δημόσια την πίστη του, πράξη που προκάλεσε την οργή του Διοκλητιανού, ο οποίος δεν περίμενε τέτοια στάση από έναν εκλεκτό αξιωματικό της φρουράς του.
Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν φρικτά. Τον λόγχισαν, του ξέσχισαν τις σάρκες με ειδικό τροχό εξοπλισμένο με μαχαίρια, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και τον ανάγκασαν να περπατήσει φορώντας πυρωμένα μεταλλικά υποδήματα. Ο Γεώργιος υπέμεινε με καρτερία κάθε δοκιμασία, αρνούμενος σταθερά να απαρνηθεί τον Χριστό. Στις 23 Απριλίου 303 αποκεφαλίστηκε στα τείχη της Νικομήδειας, σφραγίζοντας με το αίμα του τη μαρτυρία της πίστης του.
Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης του σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Στις ορθόδοξες εκκλησίες, ωστόσο, όταν η 23η Απριλίου πέφτει πριν από το Πάσχα ή συμπίπτει με αυτό, ο εορτασμός μετατίθεται για τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, καθώς η ακολουθία του Αγίου περιλαμβάνει αναστάσιμους ύμνους που ταιριάζουν με το πασχαλινό κλίμα.
Το λείψανο του Γεωργίου μεταφέρθηκε και τάφηκε στη Λύδδα, μαζί με εκείνο της μητέρας του Πολυχρονίας, η οποία μαρτύρησε την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Όπως μαρτυρούν οι πηγές, οι Σταυροφόροι παρέλαβαν αργότερα τα ιερά λείψανα της Αγίας Πολυχρονίας και τα μετέφεραν στη Δύση. Επάνω στον τάφο του Γεωργίου, ο Μέγας Κωνσταντίνος ανήγειρε ναό, ο οποίος αποτέλεσε έναν από τους πρώτους μεγάλους τόπους προσκυνήματος για τη μνήμη του Αγίου.
Η καρτερία που επέδειξε ο Γεώργιος στο μαρτύριο, σε συνδυασμό με τα θαύματα που επιτέλεσε, συγκλόνισε πολλούς από τους παρισταμένους Ρωμαίους, οι οποίοι ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Η πιο εντυπωσιακή περίπτωση ήταν εκείνη της ίδιας της συζύγου του Διοκλητιανού, της Αλεξάνδρας, η οποία πίστεψε στον Χριστό μαζί με τους δούλους της Απολλώ, Ισαάκιο και Κοδράτο. Η μνήμη τους τιμάται στις 21 Απριλίου, δύο ημέρες πριν από τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου.
Έτσι, η φήμη του Αγίου εξαπλώθηκε με ταχύτητα σε ολόκληρη την Ανατολή. Ήδη από τον 4ο αιώνα υπήρχαν στη Συρία ναοί αφιερωμένοι στο όνομά του, ενώ στην Αίγυπτο είχαν ανεγερθεί προς τιμήν του 40 ναοί και 3 μοναστήρια. Στην Κωνσταντινούπολη αναφέρεται ναός του Γεωργίου από την εποχή ακόμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, γεγονός που δείχνει πόσο γρήγορα παγιώθηκε η λατρεία του στο επίκεντρο της αυτοκρατορίας.
Οι μεγάλοι εκκλησιαστικοί ποιητές αφιέρωσαν στον Άγιο θριαμβευτικούς ύμνους και εγκώμια. Ο Ρωμανός ο Μελωδός τον ανακήρυξε «Αστέρα πολύφωτον, ώσπερ ήλιον λάμποντα», «Πρωταθλητάρχην και πρωτοστράτηγον και μέγαν ταξιάρχην της πίστεως» και «πίστεως υπέρμαχον και μάρτυρα αήττητον και νικητήν θεόστεπτον». Ο Άγιος που έχει γιορτή σήμερα, παρουσιάζεται ως προστάτης «του εν θαλάσση πλέοντος, του εν οδώ βαδίζοντος και του εν νυκτί κοιμωμένου», μεγαλομάρτυς τροπαιοφόρος, του οποίου «το θαυμάσιον αυτού όνομα εν πάση τη γη άδεται».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου